Het leven zoals het is: dagboekje van ‘ups and downs’

Hèhè! Wat een week! Afgelopen dagen stonden in het teken van de kamerpantenoutlet, veel rennen, een beetje balen en ook weer genieten! Kijk je mee in dit weekoverzicht?

Ups op woensdag

Woensdag was een gewone werkdag, maar wel eentje waar ik al vanaf ’s morgens op de tippen van mijn tenen liep. Niet letterlijk, want de ochtendtraining was uitgesteld naar ’s avonds waar we met enkele lopers de Adidas Ultraboost gingen uittesten! Door samen te rennen, waar ik dit artikel over sociale loopangst schreef! We rennen 6 km, doen een cool spel en grijpen net naast de hoofdprijs! En we eten te veel raw energy balls, maar hé, we hadden dan ook gelopen, hè!

Verder echt een topavond!

img_20190221_081221275

Ups op donderdag

Donderdag is een drukke werkdag, waarop ik geen enkele andere foto maak dan eentje met Darcy tijdens het ontbijt. De rest van de dag staat in het teken van werken en tegelijk de Facebookpagina van de kamerplantenoutlet in de gaten te houden! Dat event begint namelijk op vrijdag en gezien ik de PR doe, kan ik het niet laten elke paar uur even een kijkje te nemen om te zien hoe het er in de community aan toe gaat. Voorlopig top. De sfeer is goed!

Ups op vrijdag

Mijn eerste intervaltraining waar ik weer aan 5:00 min./km liep, vond ik een dikke vette high! Ook al omdat ik de laatste tijd veel last heb van mijn knie en ik hem tijdens deze training vrijwel niet voel! Echt heel blij met mijn piramidetraining deze week!

Aanvankelijk wisten we helemaal niet hoeveel bezoekers we op onze kamerplantenoutlet moesten verwachten, maar op vrijdag komen om 8u30 al de eerste auto’s toe. En er zouden nog veel volgen! Als ik op vrijdagavond door de hal loop, is alles zo goed als uitverkocht. Ongelofelijk! Ik neem nog een paar uur de tijd om alle sociale mediaberichten te beantwoorden en dan bed in.

img-20190222-wa0009

Ups & downs op zaterdag

Zaterdag begint om 5 u met prijzen van plantpotten! Daarmee ga ik door tot ik er om 7u30 even van tussen glip om even krachttraining te doen.. Daarna ren ik een kort rondje naar de supermarkt… Maar die knie laat zich verdorie serieus voelen! Niet goed!

De rest van de dag verloopt in een waas: ZO VEEL BEZOEKERS. Op het einde van de dag stellen we trots vast dat er opnieuw ‘uitverkocht’ aan de deur mag hangen! Rond 20u hou ik het voor gezien, beantwoord ik nog alle Facebookberichten en duik dan met een kloppende knie mijn bed in.

Even later kom ik er echter terug uit om poolshoogte te nemen, bij mama die doorheen de dag een flinke smak heeft gemaakt op de outlet. Conclusie: gebroken elleboog! Je snapt dat we niet bepaald op tijd in bed lagen.

Ups en downs op zondag

Zondagochtend begint opnieuw vroeg… Ik doe een LSD van 9 kilometer aan een rustig tempo, maar vloek de hele weg op die ***knie. Later stuur ik een berichtje naar John met de toestand en vreet ik een paar bakken yoghurt met fruit leeg. Vandaag is er immers opnieuw outlet… We moeten er sterk opstaan en gezien de sfeer in de community goed is, verwacht ik een nieuwe overrompeling. En ja hoor, ’s avonds ziet het er nog zo uit… topweekend!

Met maar 25.000 stappen op de teller houden we het relatief netjes voor zo’n dag, dus voelt mijn knie alweer een pak beter aan!

Ups op maandag

Maandag maakte ik geen enkele foto, maar rust ik flink uit! Ik werk lekker op kantoor en verzet vooral geen voet (behalve een kilometer of 16 fietsen). ’s Avonds kan ik lekker bij de sportdokter terecht die altijd wel een plekje heeft en wordt er een ontsteking van de aanhechtingspees van de quadriceps vastgesteld. Iets om mee op te letten, maar je mag er blijkbaar gewoon mee rennen. Hoera! Wel geen hoge tempo’s, bummer, maar niet zwaar genoeg om mijn goede humeur te verpesten!

Ups & downs op dinsdag

Mijn training gaat dinsdagochtend uiteraard niet helemaal zoals ik wil: compleet pijnvrij. Ik stop op de twee kilometer om te stretchen en zo hobbel ik de 12 kilometer vrij rustig uit. Uiteindelijk geniet er eigenlijk nog wel van, als besef ik nogmaals hoezeer ik mijn humeur laat bepalen door mijn loopresultaten… Ik moet echt leren (voor mezelf en mijn omgeving) om er beter mee om te gaan!

Onderweg kom ik overigens nog deze hele zielige reiger tegen die mankt. Nadat ik ‘I feel you bro’ heb gezegd en een foto heb gemaakt, stopt er ook een medesporter. Die belt tenslotte naar de dierenopvang. Laten we hopen dat het beestje intussen een opknapbeurt krijgt!

Als ik me omdraai zie ik deze lucht. Mooooooi! Zo heb ik uiteindelijk toch nog een relatief fijne ochtendloop en doorheen de dag voelt ie steeds beter. Trainer John geeft me nog een heel aantal oefeningen waarmee ik de komende dagen aan de slag kan.

Grote up op woensdag

Woensdagochtend staat er een herstelloopje gepland en de moed zakt me een beetje in de schoenen… Ik heb echt geen zin om weer elke twee kilometer te wachten om te stretchen. Maar als je het niet verwacht, komt het geluk om het hoekje kijken, niet? Alleen de eerste twee kilometer heb ik last, daarna gaat het een pak beter dan de dagen ervoor. Ik ren supervlot, kan mijn loophouding heel de tijd keigoed onder controle houden. Zo ren ik vrolijk 6,5 kilometer en eindig traag, maar sterk! Opletten en niet overmoedig worden nu!

Ook loop ik voor het eerst in maanden weer langs de Nekker, nu het stilaan weer licht is ’s ochtend. Daar maak ik alle vroegte deze opname. Voor mij is het natuurdomein rond de Nekker de mooiste plek ter wereld… Ik trek er altijd naartoe als ik me druk maak of gewoon om een rondje te rennen. Tot nu toe kon ik dat moeilijk op beeld vastleggen, maar dit zegt wel wat, toch? Geluid aanzetten en meegenieten van de vogeltjes!

De rest van de dag staat er een werk op het programma. Vanavond ga ik nog naar ZaZ in Vorst Nationaal. Morgen hou ik weer een dagje rust met alleen wat krachttraining. Hopelijk loopt dat nog even vlot en kan ik topfit richting mijn grote doel verder werken: de Antwerp 10 miles op 28 april! Ben jij al ingeschreven?! Laat het me hieronder weten! Of deel je voorbereidingen onder #RunAntwerpRun op Instagram! 

3 reacties op ‘Het leven zoals het is: dagboekje van ‘ups and downs’

  1. Oh… die reiger. Die zit daar altijd, naast het fietspad. Maar ik had nog nooit gezien dat hij mankte, ik vind het wel een raar vogeltje. Zit altijd naar de fietsers te kijken, niet naar het water. Hopelijk komt het goed met ‘m!

    Like

  2. Ik had de beelden al zien passeren in uw stories op IG 😉 Prachtig om zo ‘wakker’ te kunnen worden.
    Hopelijk snel alles terug goed met je knie (ook ooit lichtjes gehad, maar met de knie een beetje te sparen ging dat eigenlijk heel snel weg ;)) èn met de reiger! 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s