Blessurevrij lopen dankzij John Rooms

Een stadstuin met herfstkleuren, véél boeken, vintage meubels, en een lieve hond die rustig rondwaggelt in de lichte leefkeuken… Alles aan het huis van John Rooms straalt zen uit, net als de man zelf! Nochtans beleeft deze befaamde voetreflexoloog drukke tijden, nu zijn nieuwe boek Blessurevrij lopen net uit is. Tijd voor een babbel over (uiteraard) blessures, maar ook loopplezier en sportieve familieleden!

Even voorstellen: John Rooms is sportreflexoloog en loopcoach. Dat is niet altijd zo geweest! Op vijftienjarige leeftijd overleefde John enkele operaties vanwege een herstentumor. Daarna begon hij met lopen tot enkele blessures dat opnieuw overhoop leken te gooien. Hij paste zijn looptechniek aan en vond oplossingen op zijn lichaam opnieuw en economischer te laten bewegen. Sinds 2010 waagde hij de sprong en deelt hij voltijds zijn kennis met geblesseerde en niet-geblesseerde sporters!

DSC_0292.jpg

We drinken thee en kijken naar het prachtige okergeel van de herfstbladeren in de tuin als ik John vraag te vertellen over de moeilijke start van zijn loopcarrière. 

Februari 1984 ben ik begonnen: enkele maanden na mijn hersentumor. Ik heb daarvoor op korte tijd enkele operaties ondergaan. Lopen was een onderdeel van de revalidatie. Die eerste momenten lukte dat niet meer. Er was iets in mijn hersenen veranderd, waardoor dat technisch niet meer ging. Ik ben toen beginnen zoeken naar manieren om mijn lichaam die loopbeweging weer aan te leren. Ik was dat gewoon kwijt…

Hoe lang duurde het om die loopbeweging weer aan te leren?

Toch wel 2 jaar. Dat was fijn! Ik kon lopen! Mijn focus lag toen op techniek en zo optimaal mogelijk bewegen, de juiste schoenen,… Ik deed toen ook competitie, maar dat was niet het belangrijkste. Dat was kunnen lopen en dat blijven doen… Zo min mogelijk blessures meemaken!
Stilaan is dat dan gegroeid: het is mijn job geworden en vanaf nu ook een boek! Het is een manier van denken die ik wil meegeven… Niet iedereen moet dat proces meemaken, maar ik ben door gegaan!

Wat betekent die ‘manier van denken’ voor jou?

Als je nu als atleet op zoek gaat naar loopinfo, komt er zoveel op je af. Uiteindelijk eindig je vaak met niets… Er is zodanig veel! En het is vaak zo specifiek dat het niet voor jou van toepassing is… Daardoor spreken als die adviezen elkaar tegen. In mijn aanpak leren atleten kijken wat oefeningen of technieken met HUN lichaam doen! Een stretchoefening die goed is voor de ene, is misschien schadelijk voor de spieren van de andere!
Je neemt als atleet verantwoordelijkheid voor je eigen lichaam en luistert minder naar die massa adviezen!

 

Hoe beginnen we daaraan?

Wel, we starten met observatie. Wat doet dat met mijn lijf als ik begin te lopen? Zet je recht en kijk in de spiegel als je ter plaatse trappelt. Wat doen je knieën? En je enkels? De meeste beginnen gewoon, zeer gemotiveerd, veel te lopen zonder besef van de impact op het lichaam.

Stel, ik ben een start to runner of ik wil opnieuw beginnen na een blessure. Hoe doe ik dat?

Het probleem is dat we tegenwoordig vaak een zittend beroep hebben. Zeker als je al wat ouder bent en je 20 jaar in je stoel gezeten hebt, is beginnen met sporten niet evident. Je lichaam heeft zich geoptimaliseerd om zo economisch mogelijk je beroep uit te oefenen. Er is dus opnieuw aanpassing nodig om te beginnen bewegen. Alles moet loskomen!

De eerste stap is om niet meteen te beginnen met lopen. Belangrijk is om eerst de stabiliteit van je lichaam te bekijken. Kunnen je enkels die beweging aan? Hoe vang je de klappen op? Is dat onstabiel? Wankel je al op één been? Dan moet er eerst aan stabiliteit gewerkt worden. Je moet je voorstellen dat die wankele bewegingen ook in je loopbeweging terugkomen. Je gaat door de zweeffase en komt dan met de impact van driemaal je lichaamsgewicht neer… Je snapt dat je dan maar beter stabiel kan staan!

Als dat meevalt of als je er met stabiliteitsoefeningen aan gewerkt hebt, kan je beginnen met lopen.

Knipsel

Wat is dan de volgende fase?

Ik raad aan om dan kort enkele tests op blote voeten te doen: dat is belangrijk voor de schoenen die je gaat kiezen. Hoe gedraagt mijn lichaam zich zonder schoeisel wat demping betreft? Het is ook belangrijk hoe je lichaam kracht ontwikkelt voor de sprongfase. Dat laatste is vooral voor oudere atleten. Ook hier kunnen versterkende oefeningen nodig zijn om gericht de sprong in te zetten en vermogen te ontwikkelen. Sterke voeten zijn zo belangrijk: het vermijdt dat je gaat schuifelen.

Ook leer je tot slot hoe je neerkomt: voorvoet, middenvoet of op de hiel! Slechts 10 procent van de lopers landt op die hiel: de rest ‘zoekt’ iets anders. Daar moeten we rekening mee houden, waarmee ik niet bedoel dat we barefoot moeten leren lopen, hè! Wel moet de afwikkeling van je voet in harmonie zijn met de schoenen die je kiest. Als je niet optimaal koopt, zal je lichaam zich aanpassen aan het concept van die schoen. Dat is contraproductief.

En dan kan je de juiste schoenen kiezen?

Inderdaad! En na wat oefeningen voor krachtige voeten, indien nodig, kan je dan beginnen lopen. Probeer eerst ter plaatse rustig te starten en te oefenen in naar voren te hangen. De meeste mensen hebben de neiging wat naar achter de hangen of rechtop te lopen. Ik ben ervan overtuigd dat vooruit hangen de impuls geeft aan je lichaam om te bewegen. Ik geef soms loopinitiaties aan absolute beginners en die leren op enkele weken tot anderhalf uur aan een stuk lopen. Dat naar voren vallen werkt!
Dan ben je aan het lopen en heb je alle stappen onder de knie! Hierna begint eigenlijk pas de training!

Net als heel wat medelopers is stabiliteit ook een van mijn zwakke punten. Wat kunnen we daar aan doen?

Een van de basisoefeningen is simpelweg regelmatig op één been te staan om de kuitbeenspieren te versterken. Die vangen de impact van de klap als eerste op en zijn bij veel atleten duidelijk niet voldoende getraind: zeker bij zij die geblesseerd zijn. Je kuitspieren of achillespees proberen dat dan op te vangen met alle gevolgen van dien. Elke dag 5 minuutjes op 1 been staan… Meer is er niet nodig om dat op te lossen! Je hebt je hele core nodig om het gedurende die periode vol te houden en dan ben je aan core stability aan het doen.

Denk je dat lopen voor elke mens is weggelegd?

Toen ik in ’83 werd geopereerd, was er kans op motorische schade: ik zou misschien in een rolstoel terecht komen. Dat is niet gebeurd en zo kon ik opnieuw leren lopen. Vanuit die optiek geloof ik dat iedereen die over twee benen beschikt, kan leren lopen. Ik geloof daar echt in en probeer zo ook iedereen aan het sporten te krijgen. Ik herken de angst die iemand heeft om het niet (meer) te kunnen… Elke blessure komt die schrik ook terug en daarom blijf ik ook door trainen. De angst om geen oplossing te vinden voor een lichamelijk kwetsuur zit er nog altijd in.

Zelf heb ik me net steunzolen laten aanmeten, zoals veel lopers. 

We kunnen niet meer zonder, maar er is natuurlijk meer nodig… Ik vind het erg jammer dat niet elke atleet, die steunzolen nodig heeft, ook advies krijgt wat hij daarbij aan oefeningen moet doen voor de voeten. Het verhaal naast die zooltjes is belangrijk: het is niet òf zolen òf oefeningen. Het plaatje moet compleet zijn!

JohnRooms4

Heb je tips om met blessures om te gaan op mentaal vlak?

Blijven lopen! Tenzij het om scheurtjes of stressfacturen gaat: dat geneest alleen met rust. Verder zal ik als coach steeds proberen om mijn atleten aan het lopen te houden. Aangepaste trainingen met een minimum aan beweging krijgen ze dan omdat ik weet hoe belangrijk het is voor het koppeke dat ze blijven lopen. Verder druk ik hen op het hart dat een blessure een cadeautje is, dat ze mogen ontvangen. Het is een aanzet tot verandering. Veel blessures ontstaan door te snel te veel te willen. Het is een pijnlijk cadeautje, waarmee je zelf beslist wat je doet. Ofwel ben je ontgoocheld ofwel ga je aan de slag en pas je je aan, verbeter je jezelf.

Loop ik altijd met dezelfde schoenen? Stretch ik? Te veel of te weinig? Loop ik altijd hetzelfde rondje? Doe ik wel oefeningen? En de juiste? Door je vragen te stellen, kom je meestal sterker terug uit blessure. Ik spreek uit ervaring. Ik heb er veel gehad (steekt nadrukkelijk vinger op)!

Kan je iets vertellen over jouw blessures?

Ik heb lang geen marathon gelopen: ik kon dat niet onder de 3 uur en dan vond ik dat niet de moeite (lacht). Ik ben van de oude stempel, hè! In 2015 hebben twee vrienden mij toch overtuigd om mee te doen. In de aanloop kreeg ik een zware achillespeesblessure. Ik ben toch gestart en heb ‘em uitgelopen in 3u44. Op één been bijna… Dat is niet slim en absoluut niet wat ik wil uitdragen, maar mentaal kon ik dat wel hebben, hoor!

Na de marathon heb ik dat laten genezen en kort voorbereid voor Rotterdam. Ik was daarvoor al ingeschreven, maar had eigenlijk geen basisconditie meer… Toch maar uitlopen, op een rustig tempo, dacht ik dan, tot ik dezelfde achillespeesblessure aan de rechterkant kreeg door compensatie van de linker! Dat waren twee hele zware blessures!

In het begin had ik ook erg last van mijn scheenbenen, maar dat is opgelost door mijn loopstijl aan te passen. Kuitspierirritaties hebben mij ook veel last bezorgd! Daarvoor ben ik moeten overschakelen van middenvoetslanding naar voorvoetslanding vanwege een spondylose in de rug. Daarbij worden de kuiten flink uitgedaagd en dat heeft me anderhalf jaar gekost om ervan af te geraken.

Wat betekent lopen voor jou?

Hier in huis sport iedereen: mijn dochter loopt 2 à 3 keer per week met me mee en ook mijn zoon sport elke dag. We gaan samen zwemmen nadat ik deze zomer triatlon had ontdekt! De sportmicrobe is duidelijk doorgegeven omdat ze zien hoe gelukkig ik daarvan word.

Weet je (kijkt even dromerig voor zich uit), als ik ’s morgens wakker word, is gaan trainen het eerste waaraan ik denk… Nog altijd, zelfs na 35 jaar. Het zit in je DNA! Soms zijn er dagen waarop ik niet kan gaan trainen, maar dan ben ik er op een niet-fysieke manier mee bezig. Dat is gegroeid, maar zelfs buiten de training zoek ik de invulling in mijn leven in de sport… Ik ben er altijd mee bezig en ik geef het ook aan de kinderen door.

Lopen… ik geniet er gewoon van! Nog steeds. Ik kruip in mijn hoofd en probeer constant ‘te voelen’ hoe het met mijn lichaam gaat. Daardoor kan ik ook perfect duurlopen op de piste afwerken. Ik zit hier (wijst naar zijn voorhoofd). Ik analyseer elke stap die ik zet. Je bent weg: hup, naar een andere wereld die wat minder tastbaar is.

Hoe gaat dat dan bij wedstrijden?

Fantastisch, vind ik dat, omdat je gedurende 4 uur alleen maar gelijkgestemden tegen komt! Na de finish is dat gevoel al verdwenen: iedereen is terug met z’n eigen ding bezig, maar ervoor wil je allemaal hetzelfde! Ook voor elkaar.

Ik train nu steeds vaker met andere samen, zeker nu ik ook een coaching groep heb die wat sneller op wil staan! Tegen 8 uur verwacht ik ze nu op zaterdagochtend… Vroeger trainde ik heel zwaar en heel vroeg… Daarvoor vond ik geen lotgenoten (glimlacht). Nu loop ik vaak met mijn lopersgroep en dat is echt ongelofelijk! Mensen verder krijgen dan ze zelf geloven, op een hoger niveau tillen dan verwacht… Daarvoor doe ik dat.

Hier kan je Blessurevrij Lopen van John Rooms zelf aankopen! Aanrader! 

Bestel nu Blessurevrij Lopen met 10% korting en gratis verzending (in de Benelux). Surf naar de site van Lanoo en gebruik de code ontherun in je winkelmandje. Deze actie is enkel geldig via de webshop van Lannoo tot en met 31.01.2019. Op = op.

 

 

4 reacties op ‘Blessurevrij lopen dankzij John Rooms

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s