Dromen najagen als triatleet: Jonathan Wayaffe

Enkele dagen geleden schreef ik hier al over mijn eerste zwemlessen… Ik kwam bij mijn zwembegeleider terecht via de Instagramaccount van Jonathan Wayaffe, de broer van mijn zwemcoach Alexander! Deze triatleet zet ik vandaag graag even in de kijker omdat hij dat toch wel echt verdient! Ik denk dat we niemand moeten vertellen dat deze sport ontzettend zwaar is: zwemmen, fietsen, lopen… En dat alles op een topniveau! Jonathan vertelt er ons met plezier over!

Dag Jonathan. Kan je wat meer over jezelf vertellen?

Ik ben geboren in Mechelen en opgegroeid in Sint-Katelijne-Waver, waar ik ook naar school ging. Daarna ben ik gaan verder studeren aan de KU Leuven: kinesitherapie. Momenteel ben ik 22 jaar oud en ik ben nog steeds met die studie bezig. Dankzij een topsportstatuut doorloop ik er een verlengd traject. Kine is de meest sportieve faculteit aan de universiteit: ik kan op veel begrip rekenen.
Verder reis ik heel graag. Voor de sport ben ik vaak in het buitenland, zowel binnen als buiten Europa, en dat is natuurlijk mooi meegenomen. Verder luister ik nog graag muziek. Misschien niet gesmaakt door velen maar je kan mij wel eens op “Graspop Metal Meeting” tegenkomen, als ik dan geen wedstrijd heb (lacht).

En jouw sport is dus triatlon?

Inderdaad: ik ben triatleet. Momenteel doe ik aan “korte” afstand, dit zijn sprints (750m zwemmen, 20km fietsen en 5km lopen) en kwarttriatlons (1500m zwemmen, 40 km fietsen en 10km lopen). Deze afstanden hebben niet de reputatie van een “Iron Man” of de wedstrijd op Hawaï maar zo’n korte afstand in een snelle tijd afwerken is enorm intensief! We lopen die 5km lopen in ongeveer 15 minuten (20km/h)!
Als klein kind had ik behoorlijk wat energie. In het bos achter onze tuin speelde ik vaak met mijn broer buiten. Op jonge leeftijd (laatste kleuterklas) ben ik begonnen met zwemmen en sindsdien ben ik niet meer gestopt met sporten! Ik zou het niet kunnen missen. Nu merk ik trouwens ook als ik wat minder sport ik de energie minder goed kwijt kan. Tot ergernis van anderen overigens… (lacht).

Hoe ben je precies met triatlon begonnen?

In competitiezwemmen was ik na een tijdje niet meer goed genoeg… Dit werd dan minder leuk aangezien ik redelijk competitief ben ingesteld. Ik begon eenmaal per week de looptraining van de plaatselijke triatlonclub te volgen. Dit was heel leuk en ik was er nog goed in ook! Op die manier was de overstap naar triatlon snel gemaakt.
Grofweg genomen zit ik op een 24 tot 30 uur training per week. Veel, maar ik vind het leuk! Je zit natuurlijk met drie sporten: er is veel variatie. Deze trainingsomvang is overigens nog altijd een uur of vijf minder dan de wereldtoppers!

Kan je ons een idee geven van je huidige trainingsschema?

Voor het zwemmen zijn dit dan vijf tot 6 trainingen per week met weektotaal van 20 tot 25 km.Voor het fietsen varieert dit van 250km tot 350. Soms gaat het zelfs tot 600km op een stageweek… Ergens waar het weer mooi is…(lacht).
Hoewel ik lopen het liefste doe, kan ik hier minder tijd aan besteden. Ik ben de afgelopen tijd geplaagd met redelijk wat blessureleed. Met een klein en licht gestel (1m75, 62kg) kan ik goed lopen maar ben ik ook vatbaar voor blessures, vooral op beenderniveau. Het lopen zit tussen de 50 tot 70km per week. Niet zo veel kilometers, maar ze worden wel met flink wat intensiteit afgewerkt: intervals boven de 20km/h!

Wat is voor jou zo mooi aan je sport?

De afwisseling van de drie sporten vult elkaar mooi aan. Geen zin om saai wat baantjes te gaan trekken in het zwembad? Geen nood: gewoon even lopen of op je fiets springen! En je ontwikkelt je als een “volledig” atleet. Niet een zwemmer met smalle beentjes of een fietser met boomstammen van benen en sprieten van armpjes.
Je bevindt je ook veel in de natuur: vooral in de zomer is het een echt genot. Jezelf en anderen doen afzien op training geeft ook veel voldoening OF steekt juist keihard tegen wanneer het niet goed gaat…Je moet ook wel soms op jezelf kunnen trainen. Daar heb ik geen problemen mee: dan kan ik vaak bezinnen over allerlei zaken. Gewoon even gaan lopen en alles voor mezelf op een rijtje zetten!

Wat zijn de minder fijne kanten?

Zoals ik eerder heb aangehaald, heb ik jammer genoeg al enkele lichte maar ook zwaardere blessures gekend. Een kuitbeenbreuk, een partiële heupbreuk en een enkelblessure die zes maanden duurde! Telkens voor drie maanden of meer langs de zijlijn toekijken hoe de anderen blijven trainen en racen. BAH!
Misschien klinkt het als de oude zeurende tante, maar rustig opbouwen als je voor een triatlon aan het trainen bent, is belangrijk. Naar je lichaam luisteren en niet door blessures heen willen trainen. Ik ben ervaringsdeskundige en geloof me, met pijn lopen is het vreselijkste wat er is! Verder zijn trainingsprogramma’s nuttig maar vooral het plezier dat je in de sport hebt!

Je hebt al heel wat wedstrijden gedaan? Kan je er enkele noemen die je echt zijn bijgebleven?

Afgelopen jaar vond het wereldkampioenschap plaats in het stadscentrum van Rotterdam. Het was een heel coole setting en de vele supporters en familie die konden meekomen, maakten het wel speciaal! Met een goed resultaat, 18e plaats, was dit een heel fijne ervaring.
Tot tweemaal toe ben ik al in Japan en Zuid-Korea geweest om wedstrijd te doen, landen waar ik anders waarschijnlijk nooit zou komen. Mooie ervaringen met een totaal andere cultuur… en het geweldige eten (lacht)!

Wat doe je om mindere prestaties te relativeren?

Met meer dan 15 wedstrijden op een seizoen zitten er zeker en vast een regelmatig tegenvallende resultaten bij. Je kan niet steeds pieken of je komt een kwaaltje of materiaalpech tegen. Een analyse van het wedstrijdverloop kan nuttig zijn om te kijken wat er net fout liep. Dit neem je dan mee als werkpunt.
Verder is het simpel, knop omzetten en verder gaan. Niet op je lauweren blijven rusten want de concurrentie doet dit ook niet!

Doe je bijvoorbeeld ook aan fitness en stabiliteitsoefeningen om het lopen te ondersteunen?

Zeker! Squats met veel gewicht en snelle explosieve sprongoefeningen. Dit is goed voor de veerkracht van de pezen voor het lopen en het aansterken van de botdensiteit, een belangrijk punt voor mij persoonlijk.

Hoe ga je om met blessures?

In het begin is het moeilijk en barst mijn hoofd bijna van de kopzorgen en de ongerustheid, maar je moet het naast je neerleggen en het beste er van maken. Niet te veel “ocharme ik!”, maar verder doen wat nog wel gaat. Bij triatlon kan je dan extra gaan werken op het zwemmen bijvoorbeeld.

Zijn er bepaalde wedstrijden die je nog wil doen?

Aangezien ik me toeleg op de kortere afstanden, kan je relatief veel wedstrijden afwerken. Ik mik er op om consistente resultaten te halen op Europees niveau en wereldniveau. Een wedstrijd waar ik erg naar uitkijk, is het wereldkampioenschap in september van dit jaar in de Goldcoast, Australië!

23032773_10155926094789306_550415380193887029_n

En wat zijn de doelen die je op termijn zou willen bereiken?

Dé droom is uiteraard de Olympische Spelen. 2020 wordt lastig maar 2024 is het hoofddoel. Maar gelukkig is er nog leven naast de Spelen, moest dit niet lukken. Er is een heel mooi wereldcircuit voor de besten triatleten, de “World Triathlon Series”. Uitgroeien tot een topper op deze wedstrijden is evenzeer een droom!

Nog veel succes met je droom, Jonathan! Als je deze triatleet wil volgen, kan dat via Instagram of zijn website

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s