Doe ze het of doet ze het niet? Groenland!

Dit blogbericht is vast niet het fijnste om te schrijven. Ik zal het maar meteen vertellen: ik ga niet naar Groenland en ik ga ook de Breweries Marathon niet lopen in juni. Af en toe kom je eens een flinke hobbel op de weg tegen… In mijn geval zat die bobbel in mijn heup: een gezwollen bursa. Slijmbeursvliesontsteking of bursitis… Tijd om verwachtingen en plannen bij te stellen!

Ik ben een planner: zowel op korte als lange termijn maak ik graag lijstjes. Weekmenu’s of to do’s, levensdoelen en marathonschema’s… Ik hou ervan en ik hou me er ook graag aan. Ik hou van structuur in mijn leven en vind het nogal moeilijk om dat los te laten. Het is dan ook best moeilijk om opeens los te laten wat je leven richting geeft… Sporten is voor mij een rode draad in de dag: ’s morgens gaan lopen, op de fiets gaan werken, afspreken met vrienden om even te zwemmen of een wandeling maken met de familie op zondag. Wat doe je als dat allemaal wegvalt?

Wat begon als een ‘kou op de spier’ (naar mijn gevoel) eindigde als bursitis, aan aandoening waarbij je in de eerste weken (bijna) niet mag wandelen of schoolslag zwemmen, laat staan fietsen of hardlopen! Opeens was ik mijn draai helemaal kwijt, naast het feit dat ik niet mocht doen wat ik zo graag deed. Ik zou hetgeen moeten investeren waarvan de mens altijd te weinig heeft: tijd!

Aanvankelijk ging dat zo moeilijk… Ik verwachtte elke dag pijnvrij wakker te worden en gewoon mijn absurde marathonschema weer op te pakken. Langzaam is het besef gegroeid dat ik mezelf misschien toch nét iets te veel druk oplegde. Altijd maar verder en sneller en meer en harder. Zo werkt dat niet. Yoga of stretchen vond ik stom en gunde ik mijn lichaam niet. Liever nog een rondje hardlopen. Na enkele weken rust begon ik te beseffen dat het anders moest. Ik koos voor herstel en liet de druk los.

Aanvankelijk had ik namelijk echt nog in mijn hoofdje dat ik absoluut die halve van Praag nog zou halen. Dat bleek gekkenwerk. Van Groenland dachten we aanvankelijk dat ik het wel ‘min of meer zou halen’, desnoods al wandelend. Twee weken voor afreis besefte ik wat voor waanzin dat was… Zo’n reis doe je niet half of met angst om je lichaam voor altijd kapot te maken. Mijn lichaam vroeg mij om tijd, rust, minder druk en het enige wat ik deed was het nog meer pushen om sneller te herstellen. En dus heb ik alles geannuleerd: zowel Groenland als mijn marathon de maand erna. Het mocht even wat minder zijn.

Wat deed dat deugd! De druk eraf, niet meer wakker worden met de gedachte dat ik vandaag wéér niet kon gaan lopen en dus weer een dag meer achter zou staan… Vanaf nu was het niet zo erg meer om eens wat langer in bed te blijven liggen of 1000 stappen minder te zetten. Integendeel! Ik werd bovendien beloond met 5 minuten lopen de dag erna! 5 minuten genieten!

Ik ga dus niet naar Groenland en ik ga geen marathon lopen. Ik ga rustig herstellen en neen, daarbij zijn geen nieuwe doelen gepland! Voor het eerst is er om fitmetlien.com niet zo’n verhaal om te volgen. Als u dat jammer vindt, spijtig, ik heb er nood aan! Ik ga mij even concentreren op wat wel kan: rustig wandelen, een betere zwemmer worden, af en toe terug eens een toertje lopen…

Ik blijf ik: ik kan diep vanbinnen niet wachten om weer 20 kilometer achter elkaar te rennen, maar ik besef ook wel dat dat nog niet voor morgen zal zijn. Als ik iets doe, doe ik dat goed! Zo ook herstellen van een blessure… Binnen enkele dagen ga ik ook mijn wandelen- en loopstijl flink laten onderzoeken zodat er ook daaraan gewerkt kan worden! Uiteraard zal ik mijn ervaringen en weg naar herstel, hier ook nog verder neerschrijven. Hebt u toch nog een verhaal om te volgen!

 

7 reacties op ‘Doe ze het of doet ze het niet? Groenland!

  1. Gun jezelf wat rust. De reserves van je lichaam zijn niet oneindig. Reculer pour mieux sauter. Voor je het weet, ben je weer back in full force… als je even de tijd neemt.

    Like

  2. Ik kan begrijpen dat het niet eenvoudig is om die knop om te draaien. Maar het is goed dat het je gelukt is (of toch min of meer) en ik wens je een snel en aangenaam herstel. You’ll be back! Beter jezelf tijd en rust gunnen in plaats van je lichaam kapot te maken hé. X

    Like

  3. Groot gelijk dat je je instelling zo hebt aangepast. Zal je op de lange termijn alleen maar ten goede komen 😉 En dan gaat ge weer keihard kunnen knallen (en achteraf flink op uw yoga matje gaan liggen 😀 ).
    Nog heel veel beterschap!!! *sending positive vibes your way*

    Like

  4. Lien, ik heb het je al een keer gezegd – mijn herstel is pas echt begonnen op het moment dat ik de doelen in mijn agenda geschrapt heb. Alle stress viel weg en mijn lichaam (Achilles in mijn geval) reageerde daar enorm positief op. Het moest niet meer vlug gaan, mijn lichaam kon zelf het tempo van herstel bepalen. Ik wens je veel moed met je revalidatie – geef het tijd – het komt allemaal goed x

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s