Voor jou zou het oorlog moeten worden… Een reactie op een lezersbrief

Dat had u vast niet verwacht, meneer de briefschrijver, dat ik na al die tijd nog het lef zou hebben u te antwoorden! Voor jou zou het nog eens oorlog moeten worden, je zou wel eten. Maar er woedt al oorlog, meneer, oorlog in mijn hoofd. 

Ik vraag me af wat er in u om ging, die bewuste woensdag uit het verleden, waarop u besloot dat dit blogbericht een reactie nodig had. Waarop u besloot dat u me wilde vertellen dat ik er ‘met een kilootje meer vast beter zou uitzien’. Misschien had u verwacht dat ik om uw mening over mijn uitzicht een fuck zou geven?

Daar gaat het niet om, ziet u… Of wacht, misschien besefte u dat al? U schreef immers dat ik er ‘overigens met een kilootje meer vast beter zou uitzien’. Het was dus slechts een bijkomend voordeel van ‘maar weer lekker normaal doen’ en ‘mijn patatjes opeten’. Het grootste voordeel zou zijn dat ik ‘weer een sociaal leven kreeg’. Het enige wat ik daarvoor moest doen, was heel veel en lekker eten! Zo eenvoudig en geniaal! Dat ik daar zelf niet opgekomen ben!

Misschien begrijpt u niet helemaal dat dit zo niet werkt. Mensen waar ik wel een fuck om geef, hadden dat namelijk al eens gevraagd: patatjes opeten. Geëist. Gesmeekt op den duur. Dat weigerde ik keer op keer zonder te snappen waarom. Ik begrijp het nog steeds niet helemaal waarom dat toen niet kon… Het hangt ergens samen met controle, zelfbeeld, perfectionisme en ook wat genetische aanleg, zo blijkt. Gelukkig hoef ik dat ook niet te snappen: er bestaan gelukkig mensen die zich professioneel inzetten om deze ziekte op te lossen… Die verhouden zich tot eetstoornissen zoals chirurgen tot pakweg blindedarmonstekingen. Ik hoop overigens dat een eetstoornis de enige ziekte is waarmee u zich bemoeit en dat u de mensen in uw omgeving niet zelf opensnijdt.

Voor u weer in de pen kruipt: gelieve dat niet te doen als u mijn blog nog steeds volgt. Ik hoef geen commentaar en bovenal uw aanwezigheid in de buurt van mijn huis niet. Dat vind ik namelijk nog het ergste: uw brief bevatte geen postzegel… u kwam ‘em netjes zelf afleveren en u stak er nog net geen goedbedoeld chocolaatje bij! Ik mag dan in uw ogen ‘behoorlijk met mezelf in de knoop zitten’: ik haal mezelf dagelijks uit de war. En niemand raakt verstrikt in mijn vogelnest. Ik vraag me af wie van ons het meest aan zelfworstelen doet.

Niet zo heel veel groeten…

(Fitmet)Lien

P.S. Ik weet dat u die naam ongepast vind, maar ik blijf ‘em lekker toch gebruiken. Kwestie van zelfbeeld.

3 reacties op ‘Voor jou zou het oorlog moeten worden… Een reactie op een lezersbrief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s