Wij gaan samenwonen!

Mijn liefdesleven is, in de woorden van heel wat van mijn vriendinnetjes, een beetje saai! Al zeven jaar dezelfde is niet bepaald iets wat sappige roddels oplevert bij het borreluurtje. Toch ben ik er toch wel trots op dat we het al zo lang volhouden ondanks de occasionele bobbels op de weg… En nu er dan toch iets nieuws te delen valt, schrijf ik daarover graag een blogberichtje! 

Vorig jaar in september waren er nog weel onzekerheden, waarover ik toen nog de volgende update schreef:

Op een bijzonder bittere dinsdagochtend trok ik zo mijn schoenen aan voor een intervaltraining. Nooit liep ik sneller en met elke kilometer onder de 5 min/km voelde ik me beter, krachtiger, maar ook meer verdoofd. Voet na voet liep ik weg van de ellende tot ik terugkeren kon. Ik vertrok ontheemd, maar kwam mezelf onderweg gelukkig weer tegen. Ik ontmoette op mijn tocht de variant van mezelf die ik bijzonder graag zie, die krachtige vrouw die de wereld aankan. Zij nam de ontheemde versie bij de hand en samen renden we verder tot ik na 13 kilometer weer bijna mezelf was. Het was ook het moment waarop ik besefte dat mijn wangen nat waren. Het was geen zweet.

Persoonlijk vind ik het een van de mooiste en moeilijkste stukjes die ooit op mijn blog gestaan heeft… Het raakt zo aan de essentie van wat sport kan betekenen: geen betere manier om je hoofd leeg te maken. Daarnaast toont het ook aan dat zelfs vaste relaties geen constante stroom van gelukshormonen garanderen. Wij hebben onze ‘happy ever after’-situatie meegemaakt toen we na 2 jaar apart weer opnieuw samenkwamen, maar het echte leven begint pas na dat moment.

En dat is knokken en telkens opnieuw voor elkaar kiezen. Ik ben niet meer zo naïef om te denken dat alles meteen van een leien dakje zal gaan: we zullen aan elkaar moeten wennen en op donkere momenten vraag ik me dan wel eens af hoe dat zal gaan als je zo gewend bent ‘uw goesting te doen’. Anderzijds moet ik bij niemand zo lachen als bij Eliot, dus ik geloof er ook wel in dat het ‘gewoon wel goedkomt’ en ik denk er verder weinig over na… Hij is ook het tegengestelde van ‘ne moeilijke mens’ en dat maakt het ook weer wat gemakkelijker om met mij te leven: ik ben dat namelijk wel (een beetje)! Zelfkennis en zo!

Verder is er natuurlijk weinig meer over te vertellen: een update zal hier later wel eens volgen met enkele tips die ik op dat moment al uit ervaring ondervonden heb. We zijn beiden niet zo van huishouden en poetsen, dus dat zal nog wel een dingetje worden. Een televisie en een huisdier zijn daarentegen wel al uitgekozen en we hebben ook al besproken wie er meestal zal koken, al kijk ik zeker al uit naar de momenten dat hij zijn beste Italiaanse pasta’s op tafel gaat zwieren! Omdat er verder weinig over te vertellen valt, deel ik graag nog enkele leuke beelden van afgelopen weken/maanden met jullie!

8 reacties op ‘Wij gaan samenwonen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s