5 absurde stappen om je (eerste) marathon te lopen: over selfies en chocolade

Af en toe mag het ook eens wat minder serieus… Daarom volgen hier nu 5 ongebruikelijke tips die vermoedelijk toch een beetje kunnen helpen als jij binnenkort aan de start wil staan van je eerste marathon. Voedingsschema’s of hartslagzones om in te trainen vind je online al genoeg, maar op Fitmetlien.com ga ik vandaag even babbelen over wat er echt toe doet: lekker eten en selfies!

  1. Roep tegen zoveel mogelijk mensen dat je een marathon gaat lopen (en wacht tot ze zeggen dat je het niet kan)

Dat eerste zal allicht niet zo moeilijk zijn: waar het hart van vol is, stroomt de mond van over, niet waar? Om een marathon te lopen, moet je behoorlijk loopgek zijn en praat je bijgevolg wel graag over die passie. Bereid je voor dat er heel wat mensen je voor gek zullen verklaren. De woorden ‘aanslag op je lichaam’ zullen je rond de oren vliegen, net als zinnetjes als ‘jij mag eten wat je wil’ en ‘dat is vast saai’. De belangrijkste zijn wellicht ‘Ga jij dat echt doen?’. Of zoals mijn eigen moeder het formuleerde: ‘Lien, een marathon, dat is nog dubbel zover als een halve: dat lijkt me wel echt te ver!’

8cc8d3cb1810a9015a17e392eed52fb8--competition-quotes-running-training

 Volgende stap: proof them wrong. Zo simpel is ‘t!

2. Neem selfies voor, tijdens en na je training

En lach erop. Ontdek ongekende wegen, trek de natuur in, zoek schitterende achtergronden uit of maak er – net als ik – een grap van om op zoveel mogelijk absurde bruggen in je omgeving duckfaces te trekken. Leg een album aan, noteer de afstanden en blader af en toe terug om te zien hoever je gekomen bent. Dit is mijn oogst van een maand:

 

3. Stel een absurd schema op en bekijk dat vervolgens alleen maar dag per dag.

En kilometer per kilometer. Begin met een stevig, maar haalbaar schema op te stellen. Je kan nu denken: ik mag al blij zijn als ik ‘em uitloop… zo stevig hoeft dat schema toch niet? Who are you kidding? Een marathonschema is ALTIJD zwaar en je zal het niet meer zien zitten als je er al te lang over nadenkt. Als je na de eerste 16 kilometer bedenkt dat je ooit bijna drie keer zover zal moeten rennen, komt er niets van. Leg je lat hoog genoeg, maar maak geen bokkensprongen. De dagen verstrijken minuut per minuut. Volgende week ben je iemand anders dan vandaag. Op dit moment loop je misschien 5 kilometer en die 25 hoef je pas over maanden tijd te doen. Tegen dat moment zal je iemand anders geworden zijn. En die persoon kan 25 kilometer rennen. Geloof.

Day-by-Day.png

4. Maak het leuk voor jezelf! En eet niets wat je niet lekker vindt.

Er zullen punten komen waarop het volgende gelletje of de volgende slok water de momenten zullen zijn waar je naar uitkijkt. Krijg je dat echt niet weg? Ik liep mijn eerste training op water (met grenadine), chocolade, bananen en winegums en dat ging prima. Hetzelfde geldt voor achteraf: zorg voor een herstelmaaltijd en een rustmoment waar je écht zin in hebt en dat je motiveert. En dat je darmen onder controle houdt. Ook niet onbelangrijk.

 

Mijn eigen ritueeltje? Winegums, bananen en water onderweg. Na thuiskomst de grootste kom havermout ooit, overdekt met fruit, studentenhaver én chocolade. Of een hotelontbijtje als ik mijn duurloop op vakantie doe… En als er ‘toevallig’ taart in de koelkast staat, gaat die er meestal ook aan. Maak je geen zorgen: ik zorg ervoor dat ik alles aan vitamientjes binnen krijg… Maar als mantra is ‘chocola als ik dit doorsta’ voor mij gemakkelijker dan ‘Broccoli , c’est la vie’ en ‘Slalalalala’. We zijn (tenzij bij uitzondering?) geen professionele atleten: laten we wat plezier hebben aan onze hobby en onszelf niet al te serieus nemen. Dit was bijvoorbeeld mijn ‘herstelontbijt’ na de 25 kilometer op Kerstmis!

IMG_20171224_224606688

5. Koop per mijlpaal een nieuw gadget/fancy legging/…

Beloon jezelf, niet alleen door een goed herstel kort erna, maar ook op langere termijn. De eerste 25 of 30 kilometer zijn bikkelhard. De eerste keer intervallen aan 5 min./ kilometer en je denkt dat je morsdood valt voor het einde van de straat… (of dat is toch hoe ik het aanvoel). En dat die onaardige poedel van de buren, die altijd zo blaft, je vast persoonlijk komt opsmikkelen als ze je op die straat laten liggen…. Maar weet je wat? Je bent sterker dan je denkt en dat verdient meer dan een high five aan jezelf (wat behoorlijk gênant is). Ga naar dat nieuwe restaurant dat iets boven je gebruikelijke budget is, koop een nieuw spelletje voor je Playstion 4, geef jezelf een nieuwe Garmin cadeau! Je loopt, je leeft, geniet ervan.

 

2 thoughts on “5 absurde stappen om je (eerste) marathon te lopen: over selfies en chocolade

  1. Hahahaha! Goed neergepend 😉
    Ik ben dan helemaal het tegenovergestelde: geen kat die het wist (buiten Husband en de koters dan) dat ik een marathon ging lopen. En als er nog marathons gaan komen, houd ik dat sowieso ook voor mezelf. Beetje bijgelovig wicht hier 😉 En bananen juist voor of tijdens het lopen zijn een echte no go voor mij: da’s gegarandeerd kaka in de broek tijdens het lopen 😀 Gelukzak dat jij dat kan 😉
    Maaaaaar die chocolade…. *veegt al het kwijl van haar kin* Wij moeten gewoon een loopwedstrijd organiseren waar je aan de finish een heus chocoladebuffet inclusief fontein krijgt in plaats van een suikerwafel of banaan ofzo 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s