Wat als je een ijsbeer ontmoet en meer vragen voor Dixie Dansercoer

Dag Dixie! Welkom bij Fitmetlien.com. In mei trek ik met jullie (Dixie en Dominiek) richting Groenland voor 5 dagen loop- en vriesplezier! Natuurlijk heb ik daar duizend vragen bij en doe ik het (eerlijk gezegd) ook een beetje in mijn broek als ik eraan denk. Vergeef me daarom deze gênant eerlijke vragen! Als ik ermee zit, mijn lezers vast ook! Hier gaan we!

Van Dominiek hoorde ik dat je een fanatiek loper bent (uiteraard). Hoe is die passie ooit voor jou begonnen?
Het is allemaal zeer organisch gegroeid: al lopend in de bossen rondom mijn ouderlijk huis in Linden, al dan niet met de scouts spelenderwijs of gewoon zin om te gaan lopen, waarschijnlijk onder de indruk van onze toenmalige Olympiers. Eéntje daarvan was Willy Polleunis, die ook in Linden woonde en elke zondag liepen wij samen, wat voor mij natuurlijk een enorm privilege was en waarbij ik als snotaap natuurlijk naar zo’n held opkeek.

 

In welke grootte-orde qua afstand moeten we jouw favoriete loopjes rangschikken?
Ik ben nu één en al trailrunner en niet zozeer afstand-gebonden maar tijdsgebonden: 1, 2 of 3 uur, al moet ik bekennen dat ik in het verleden natuurlijk ook via de weglopen ben gepasseerd met de marathons, 50 of 100 km. Als jongere heb ik mijn eerste 20 km gelopen op 11-jarige leeftijd, maar als adolescent was het voornamelijk het veldlopen of maximaal 5000 m in de zomer op piste.

Wat is er voor jou zo mooi aan de loopsport?
Het is meer dan ooit een stukje escapisme en ruimte creëren in het hoofd.  Daarnaast geef ik ook toe aan een stemmetje dat me naar buiten haalt, me letterlijk wegrukt van alles wat binnenshuis moet gebeuren. Natuurlijk is er ook het lichaam, dat naar die onmiskenbare dosis zuurstof snakt in combinatie met het verzekerde goede gevoel na de run.  Endorfine, Runner’s High,  euforie, allemaal good stuff!

Elke loper kent kippenvelmomenten. Kan je enkele herinneringen beschrijven van loopmomenten die je zijn bijgebleven?
Absoluut, toen ik de 100 km van Bornem liep, heb ik een serieus dipje gekregen in de Duvel-fabriek waar ik neergeploft was op de massagetafel. Big mistake. De korte rustperiode en nog kortere zaligheid van de massage heb ik dubbel en dik terugbetaald door de mentale moeilijkheid van herbeginnen. Wie weet… Misschien was het ook de spreekwoordelijke ‘Duvel uit een doosje’ die in persoona langskwam om mij het leven zuur te maken.
Anderzijds heb ik bij de recente scouting in Groenland voor Trail Run Expeditions zo’n boost gekregen door al het mooie dat het landschap te bieden had, dat ik eindeloos zou kunnen hebben doorlopen, weerom het bewijs dat externe prikkels van schoonheid een enorme boost kunnen geven.

 

Wat doe jij als je het niet meer ziet zitten? Wat is jouw trucje om door te bijten?
Eerst de basics verzorgen: heb ik wel goed gegeten, gedronken? Verzorg ik wel mijn loopstijl en is die op z’n efficiëntst? Heb ik te warm? Te koud komt veel minder voor: kou nodigt uit tot sneller lopen, terwijl warmte blokkeert. Pas daarna moet ik de vermoeidheid erkennen en ga ik over tot mentale zelf-motivatie. Dat kan gaan van het visualiseren van al het goeds dat ik in mijn leven: een waar privilege… Waardoor ik onmiddellijk besef dat zelfbeklag niet eerlijk is ten opzichte van zoveel andere mensen die wèl reden hebben tot klagen. Tenslotte deel ik de rest van de training of andere loopuitdaging op in stukjes in om zo zeer pragmatisch de zaak af te werken.

Beoefen je verder nog andere sporten?
Ik ben verwoed kitesurfer, hou mijn all-round conditie op peil door af en toe wat tennis, mountainbike & racebike en als er een grote expeditie aankomt, ga ik ook fitnessen met een specifiek programma voor core stability en vergroten van de spiermassa om die zware sledes toch met enige stijl te kunnen voorttrekken.

Daarnaast kennen we jou natuurlijk als iemand met een enorme passie voor de poolgebieden. Kan je beschrijven hoe dat gestart en gegroeid is?
Ha! Ik was je voor met de referentie naar mijn core business …  Het poolreizen is een logisch gevolg geweest van mijn klim- en alpineverleden met klimtochten en expedities in de Alpen en Himalaya en dan ben ik uiteindelijk in Groenland terechtgekomen om daar voor de eerste keer die ijskap te mogen aanschouwen. Het hielp me realiseren dat het stressvolle gegeven van de basiskampen in het gebergte toch niet mijn ding was. Wie heeft de touwen geïnstalleerd, wie mag er als eerste vertrekken wanneer zich een goede dag voor een summit bid aanbiedt, wie moet hoeveel betalen, de ingewikkelde dynamiek van verschillende nationaliteiten, etc. Het serene, rustige en extreem bevrijdende van de Poolstreken beviel me meer en zie, ik kan er nog steeds enorm van genieten!

Welke recente expedities zijn je bijgebleven?
In 2014 heb ik samen met Canadees Eric Mc Nair Landry de volledige Groenlandse ijskap met sneeuwkites rondgegaan en zo letterlijk de cirkel rondgemaakt.  Het was een hoopvolle queeste om te bewijzen dat het mogelijk was om de katabatische winden zodanig te gebruiken dat we begin- en eindpunt konden laten samenvallen en meer dan 4000 km in een goede 50 dagen konden afhaspelen. Soms wel ‘s  12 of meer uren aan één stuk moeten doorgaan, maar als de condities optimaal zijn, dan moet je daar ook van gebruik maken natuurlijk.

 

En staan er – naast de trail-run expeditions – nog interessante missies op het programma?
Met Polar Experience bieden we gegidste poolexpedities aan in 3 niveaus, een beetje zoals het aanbod met Trail Run Expeditions (waar ook de mensen hun keuze kunnen maken tussen 10, 20 of 30 km per dag). Ik geloof absoluut in goede voorbereiding en daarom nodig ik alle participanten van de Polar Experience uit om eerst een initiatieweekend in de Ardennen mee te maken, waar we alles van A tot Z uitleggen. Er is ook nog een optionele Koudetraining. Uiteindelijk kan een doorsnee-sporter dan mee naar Spitsbergen voor niveau 1, Ijsland en Groenland voor niveau 2 en Siberië en tenslotte Noord- en Zuidpool bij niveau 3.

Kan je mij tips geven om om te gaan met de koude?
Het is natuurlijk een kunst die geboren wordt uit de ervaring die je zelf moet opdoen, maar in een notendop is kennis van de juiste kledij erg belangrijk. Inzicht in efficiëntie bij de organisatie van alle taken in en rond de tent is ook zeer gewenst. En verder het absoluut vermijden van vochtaccumulatie en dan natuurlijk regelmatig eten en drinken, goed slapen en …. nooit blijven stilstaan in de kou.

Wat voor ervaring mogen we verwachten in Groenland? Wat gaan we meemaken?
Een must is natuurlijk de dag waarop we OP de ijskap lopen en dan de tenten daar ook opslaan om helemaal in vervoering te geraken met zoveel moois.  De interactie met de Inuit en vooral genieten van de diversiteit aan loop-environment. En van de dieren natuurlijk: muskusossen, rendieren, poolvosjes, de poolhaas en een groot aanbod van vogeltjes.

Ik weet inmiddels dat we geen ijsberen gaan tegenkomen, maar wat zou jij doen als je er eentje tegenkwam?
Het is een wonderbaarlijke ervaring natuurlijk om zoiets mee te maken en na de 16 confrontaties is het nu voor mij wel duidelijk dat beren sowieso heel nieuwsgierig zijn en dan natuurlijk bijna altijd op jacht. In die optiek zullen zij ook niet twijfelen alles te onderzoeken. Aangezien zij geen predatoren hebben, hoeven zij ook met niets of niemand rekening te houden. Rustig afwachten en zijn/haar intenties proberen te analyseren, eerst proberen groteske gebaren en lawaai te gebruiken omdat dit voor sommige exemplaren wel degelijk afschrikt. Lukt dat niet, de flare gun gebruiken die wat imposanter is dan twee potten tegen mekaar te slaan en in geval van zelfverdediging het wapen gebruiken.

Zullen we ook het Noorderlicht zien?
Die kans is er natuurlijk groot omwille van de puurheid van de lucht en gelegen in het Arctische gebied waar het Noorderlicht het meest gespot wordt. Altijd interessant natuurlijk dat er mensen ’s nachts op wacht staan (al was het alleen maar om het Noorderlicht te spotten en dan het hele kamp wakker te maken… “kom dat zien, kom dat zien” !!

Wat gaat er – naast de tenten en warme slaapzakken – zo nog met ons mee op expeditie?
Alles wat we nodig hebben om dit hoogarctische gebied een fijne tijd te beleven en zeker ook om de volgende dag goed gevoed en uitgerust de zelfopgelegde afstand probleemloos af te werken. We streven ernaar om wel een heus expeditiegehalte te integreren in deze uitdagingen om zo een unieke meerwaarde te geven aan de loopervaring op zich.

En wat zal er op het menu staan (niet onbelangrijk voor een foodblog)?
De basis zullen gevriesdroogde maaltijden zijn zoals we ze kennen uit de expeditiekeukens, maar wel aangevuld met hoogwaardige ingrediënten die eigen zijn aan loopuitdagingen. De reguliere energievoeding, energiedrank en post-run recovery.  Dit alles wordt aangevuld met de obligate chocolade, nootjes, gedroogd fruit, hartige zoutjes, soepjes en alles wat een ambitieuze loper wenst.

Je mag voor mij een ideaal trainingsschema opstellen. Hoe zou dat eruit zien?
Dat ideale trainingsschema bestaat natuurlijk niet en zou wat te omvangrijk zijn om dit hierin te vervatten, maar ik zou voornamelijk het mentale aspect trainen (buiten het pure lopen dat eerder een conditionering is van een prachtige machine die ons lichaam is). Wanneer de externe omstandigheden vreemd zijn en het ongekende wat voor verwarring in het hoofd zorgt, dan moet je kunnen teren op aangekweekte zelfmotivatietrucs om jezelf sterk te houden en te focussen op de vooropgestelde doelen en niet de horden die je van je doel afhouden. Zelfkennis is hierbij de eerste en belangrijkste troef.  Daarna praktisch je eigen tekortkomingen tegemoetkomen met verschillende oplossingen en als dat niet genoeg is, dan kan je (moet je) de hulp van mensen inroepen om je op te krikken. Een tip: een klein motivatieboekje in het ronde delen waar mensen een leuke boodschap in kunnen schrijven helpt enorm goed!

En als ik nu geen lange-afstandsloper zou zijn? Hoe zou je me dan voorbereiden zodat ik toch kan genieten van deze ervaring?
Zoals we bij het uitdokteren van het concept hebben beloofd, is 10 km per dag écht geen lange afstand, haalbaar voor zowat elke loper. Toegegeven, het is natuurlijk de aaneenschakeling van 5 opeenvolgende dagen die het een heel ander verhaal maakt, maar je hebt er toch een hele dag voor om 10, 20 of 30 km af te leggen. Er is geen enkele vorm van competitie en de focus wordt gelegd op de ervaring, de ontdekking en het goede gevoel.

3 thoughts on “Wat als je een ijsbeer ontmoet en meer vragen voor Dixie Dansercoer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s