Marathonlopen en een (a)sociaal leven? Hoe pak je dat aan?!

Statistieken leren mij dat ik in de maand juli 1600 minuten besteed heb aan lopen. Oftewel 26 uren… Dat zijn nu eenmaal de cijfers als je niet zo snel bent, maar toch een marathon wil lopen: hoe je het ook draait of keert… De kilometers moeten gemaakt worden. Tegelijk mag je natuurlijk je persoonlijk leven daar niet onder laten lijden. Ik ben daar alles behalve een expert in, maar hier geef ik je toch graag mee wat ik van de afgelopen jaren geleerd heb. 

Tijdens de eerste Runners talk, hoorde ik Peter zijn dank betuigen aan zijn partner om mee te gaan in zijn gekke loopplannen. Je omgeving, besefte ik toen, is toch wel belangrijk als motivatie. Bovendien vraag je daarnaast ook heel wat van hen: dagen gevuld met rijden van en naar loopwedstrijden, misschien supporteren in de regen, héél véél pasta met rode saus… Anderzijds krijgen ze er wel een partner/vriendin/kennis/collega voor terug die vol energie, adrenaline en doorzettingsvermogen zit!

Hieronder geef ik een aantal tips voor lopers om alle ballen hoog te houden en familie, vrienden en collega’s niet te verwaarlozen door de urenlange trainingen.

  • Planning

Voor mij werkt de combinatie van hardlopen en sociaal leven het beste als ik een goede planning opmaak. Ik loop viermaal per week op hetzelfde moment waardoor het eenvoudiger is om mijn agenda op te maken. De meeste mensen in mijn omgeving weten dat ook en houden er (lief van hen!) rekening mee.

Natuurlijk is mijn loopmoment niet heilig… Het gebeurt wel eens dat er wat verandert in mijn loopplanning doordat andere activiteiten, vakanties etc. daarvoor zorgen. In dat geval pas ik mijn schema natuurlijk aan, maar trainingen overslaan zal zelden of nooit gebeuren… Ik en mijn omgeving weten altijd waar ze aan toe zijn.

DSC_0446.jpg

  • Maak opofferingen

Zoals ik al zei houdt mijn omgeving rekening met mijn loopschema, maar anderzijds maak ik natuurlijk ook opofferingen om veel tijd met hen te spenderen. Ik loop elke dag tussen 6 & 8: een moment waarop je zelden veel sociale activiteiten uitvoert. In de week heb ik de avond dan nog tijd om vrienden en familie te zien. In het weekend zorgt dit ervoor dat ik op zaterdag op tijd terug ben om met mijn vriend te ontbijten en ook de rest van het weekend samen door te brengen zonder dat een geplande training dit in de weg staat.

Dit zijn onze afspraken vanaf het begin en de meeste van mijn vrienden/familie weten dit intussen wel. Het voordeel is dat mijn trainingen zelden gepland staan op een moment dat we afspreken. Filmavondjes, gezellige lunches of concertjes worden zelden door mijn looptraining gecancelled, wat als avondloper lastiger is. Tegelijk is er natuurlijk ook het nadeel dat ik bijna altijd op tijd in bed lig… Vooral op zaterdagavond ben ik op dit moment fysiek gewoon kapot na een duurloop van meer dan 30 kilometer om 6u ’s ochtends. Late feestjes zijn er dan ook zelden bij…

download

  • Sta ook op je strepen

Hardlopen maakt mij tot wie ik ben: een vrolijke energie spring-in’t-veld. Het is een must voor mij en tot op zekere hoogte snapt iedereen dat wel. Er wordt dan ook zelden vreemd gereageerd als ik op een weekendje weg met familie vertel dat ik de ochtend erop ga hardlopen. Misschien dat ik met mijn gestommel ’s morgens wat mensen wakker maak, maar ze krijgen er wel de beste versie van mezelf voor terug.

Ook als ik tegenwoordig op feestjes aankondig vroeg in bed te willen voor een training, krijg ik geen rare blikken meer. De meeste mensen respecteren net een vorm van toewijding. Ik ga me niet anders voordoen dan ik ben: tegenwoordig verkies ik hardlopen in de ochtend boven lang uitgaan. Zij die dat belachelijk of onnodig vinden, laat ik tegenwoordig mijlenver achter mij. Vroeger zat ik wel eens met dat soort reacties… Als je oma of seut naar je hoofd krijgt, is dat niet altijd even fijn, maar toen schaamde ik me er zelf nog een beetje voor. Vandaag heb ik er mijn handelsmerk van gemaakt: ik ben erg gedisciplineerd en dat verdient evengoed respect als een feestbeest zijn. Sindsdien krijg ik nog amper negatieve commentaar…

07db43ac34df29f7f8c548e1033a092e

  • Uit eten dan

Zelden skip ik nog sociale activiteiten vanwege het gezondheidsgehalte van de voeding. Als ik niet weet wat te verwachten of met zekerheid kan zeggen dat er alleen pizza en chips zal zijn, breng ik zelf iets mee. Dat maak ik dan voor meerdere personen, zodat er meestal alleen positief gereageerd wordt!

Als ik ga lunchen of uit eten ga, ben ik eigenlijk meestal degene die beslist waar we heen gaan. Niet omdat ik (en dat erken ik) de moeilijkste eter van de groep ben, maar een foodblog heb en heel wat leuke adresjes ken. Ik voel me telkens weer vereerd als er bij een afspraak met vrienden gezegd wordt dat ik maar moet kiezen omdat ik weet waar het superlekker is! Of als ze vragen of ik misschien kan koken omdat ze watertanden van mijn Instagram. Fine by me!

  • Betrek mensen bij je projecten (maar praat ook eens over wat anders)

Als je mij zou laten doen, kan ik uren praten over pace, marathontraining, stapelen van koolhydraten of taart eten als ontbijt na een lange duurloop. Ik babbel graag over Fitmetlien en mijn bijhorende marathon- en kookprojecten. Ik merk dat mensen dat wel tof vinden want enthousiasme spreekt aan en dat heb ik in overvloed. Tegelijk probeer ik ervoor te zorgen dat het niet alleen maar over lopen gaan…

De meeste van mijn vrienden hebben al wel eens runner’s high ervaren of een vergelijkbare (sport)ervaring meegemaakt. Dat maakt hardlopen een van de gemakkelijkste onderwerpen: iedereen herkent zich in de gedrevenheid van een loper. Tegelijk is het soms moeilijk om uit te leggen dat je ernaar uitkijkt om op zaterdagochtend 2 uur of langer te gaan lopen. Het botst wel eens op ongeloof, waardoor de conversatie stroef verloopt.

1748f00c6a48752639a34dca149b69fd

Vandaar: praat over je passie, maar geef ook de kans aan andere onderwerpen. Tenzij ik met een mede-loper babbel, probeer ik onderwerpen als pace (5:13 in plaats van 5:20 lopen zegt veel mensen geen ene reet) of darmproblemen onderweg te mijden. Ik hou het herkenbaar en geef vooral ook anderen de kans om over hun eigen passies te praten. Behalve bij mijn hele naaste vrienden en familie natuurlijk… Die moeten (vooral vlak na mijn run) mijn gebrabbel maar gewoon ondergaan… Op zo’n momenten kan ik me niet inhouden!

  • Sociaal lopen

Misschien weet je het intussen wel, maar ik ben absoluut niet de meest sociale loper. Alles boven de 10 k loop ik eigenlijk graag alleen. Dan hoef ik naar niemand te kijken en me ook niet te schamen voor de darmproblemen die regelmatig de kop op steken. Toch heb ik door lopen & sporten al zoveel nieuwe mensen leren kennen… Op wedstrijden of kortere loopjes sla ik heel graag een babbeltje. Ook achteraf samen ervaringen delen is zo tof, om nog maar te zwijgen over de vele babbels die je voert omdat je nood hebt aan mensen die begrijpen waar je het over hebt als je net een paar seconden sneller bent dan de week ervoor.

430A8078

Daarnaast wordt ook mijn band met mijn supporters zoveel sterker doordat ze meeleven in wat ik doe… Ze komen kijken naar de wedstrijd of volgen me op Facebook. Ze voorzien kersentomaatjes bij het aperitief in mijn strengste pre-marathondagen of net pasta als dat nodig is! Sociaal lopen doe je dus niet alleen tijdens het lopen zelf (want dat doe ik zelden samen), maar ook door je ervaringen met anderen te delen. Daarom, lieve lezer, besef dat ik ook jullie steun waardeer met heel mijn hart! Op naar Amsterdam!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: