Storytime (6): vakantiewerk (en wat je eruit leert)

Zoals heel wat jongeren vandaag, had ik tijdens mijn middelbare schoolleventje en aan de universiteit heel wat vakantiebaantjes. Veel van die tijdelijke werkjes doe je slechts gedurende enkele weken tijdens de vakantie, om het jaar daarna wel weer wat anders te zoeken. Toch heb ik er veel van geleerd en heel wat door meegemaakt. Wat precies? Dat lees je hieronder!

DSCN1652

18 jaar – 1 maand bij de slager

Ik was een beetje een verwend geval: ik geef het toe. Mijn eerste vakantiebaantje deed ik pas toen ik net 18 was! In de maand augustus werkte ik een maand lang in de beenhouwerij van de lokale Spar. We hadden een grote verstoog, waarin niet alleen ongesneden hammetjes en cilinders Samsonworst in lagen, maar ook charcuterie en massa’s kaas. Achter de verstoog bevond zich de rest van de beenhouwerij, waar de hamburgers en de steaks voor de winkel werden klaargemaakt.

Wat leerde ik hiervan? Ten eerste dat hygiëne je belangrijkste taak is als je bij een slager werkt. Elke dag waren we eigenlijk constant aan het poetsen en in de avond werd de hele boel tot in de puntjes ontsmet. Wat nog? De eerste beginselen van marketing misschien, voor zover ik die aan de keukentafel thuis nog niet meegekregen had. Ik vond het interessant om te zien dat bepaalde promo’s, praatjes of schikkingen de klanten konden overtuigen om iets meer mee te nemen of een bepaald product uit te testen!

Wat was er minder leuk? Bepaalde klanten die je als het vuil onderaan hun schoenen behandelen… Het lijkt alsof je als winkeljuffrouw als minder beschouwd wordt. Akkoord: je moet altijd beleefd blijven en de klant is koning… Maar als die koning zich als een dictator gaat gedragen, komt het volk niettemin in opstand. Een ander minder handige zijde van job, was misschien wel de snijmachine voor het vlees. Het duurde even alvorens ik daarmee kon werken en zeker pasgeslepen heeft dat ding me toch wat nachtrust (en heel wat ministukjes vinger) gekost.

1-DSCN9745

19 jaar – 1 maand in de bib

Een van de leukste: als 19-jarige werkte ik een maand lang aan de balie van de bibliotheek. Daarnaast waren ze net gestart met een nieuw systeem, waardoor alle boeken opnieuw ingescand en gelabeld moesten worden. Dat was uiteraard ook een taakje voor mij – ware het niet dat ik na drie weken moest stoppen omdat ik te snel werkte! Hilarisch eigenlijk: pas in mei het jaar erop mocht deze taak volbracht zijn en aan mijn tempo zou er tegen Kerstmis al niets meer te doen zijn. Resultaat: ik werd ook tijdens sluitingstijd aan de balie gezet om daar boeken weg te zetten (maar die waren er niet) en besteedde verder nogal veel tijd aan het lezen van populaire gereserveerde boeken die nog niet waren opgehaald…

Wat heb ik hier geleerd? Administratieve punctualiteit misschien… Zo’n computersysteem laat niet met zich sollen: alle boeken moesten heel precies en juist ingegeven worden, anders zou niemand de arme dingen nog terugvinden en uitlenen! Verder leerde ik er ook wel over koetjes en kalfjes babbelen, wat als ietwat verlegen 19-jarige niet zo vanzelfsprekend was… Veel, vooral oudere, mensen kwamen vooral langs voor een babbeltje en namen dan een paar boeken mee. Ondertussen kreeg ik titel na titel aangereikt die ik ‘echt moest lezen’. Na een tijdje ben ik gestopt met ze op te schrijven, maar af en toe lees ik nog wel eens een boek van hun lijstje als het komkommertijd is in mijn boekenkast…

DSCN0038.JPG

20 jaar – Bij mama en papa

Als 20-jarige wilde ik dolgraag een fototoestel kopen, maar was ik ook volop bezig met het halen van mijn rijbewijs… De dagelijkse autorijlessen maakten een 9-to-5 vakantiejob nagenoeg onmogelijk, waardoor ik ervoor koos om bij mijn ouders in de bloemenzaak mee te draaien. Nu moet je niet denken dat ik als ‘kindje van’ werd voorgetrokken. De dagen duurden ook voor mij van 8u30 tot 19u en bevatten een flink aandeel fysiek werk. Inmiddels sta ik hen bij als website- en social mediaverantwoordelijke, maar dat was toen wel anders. Net zoals nu, was mijn kennis van bloemen en planten zeker niet beter dan de gemiddelde mens… Vloeren schrobben, slechte blaadjes weghalen, op grote schaal water geven en rondrijden met bestellingen waren mijn belangrijkste taken. Wat ik hiervan geleerd heb? Werken!

21 & 22 jaar – Kunstenfestival Watou

Inmiddels had ik mijn bachelordiploma Taal- en letterkunde op zak: voldoende om als suppoost aan de slag te gaan op het Kunstenfestival van Watou. Voor wie dit niet kent: dit is een locatiefestival in Watou, vlak bij de Franse grens, waarbij 11 unieke plekken (kerken, oude boerderijen, maar ook gewone rijhuisjes) als museum voor moderne kunst gebruikt worden. De suppoosten ontvangen de bezoekers, die van de ene locatie naar de andere wandelen, geven een woordje uitleg en lezen tussendoor boeken van ‘een zeker niveau’. Zo was mijn taakomschrijving. Min of meer.

Wat er niet werd bijgezegd, was dat we met z’n allen in één huis zouden wonen gedurende aan maand, zelf een eigen potje moesten koken en we verder de volledige vrijheid hadden (zolang de regels van het fatsoen gerespecteerd werden). Hoeft het iemand te verbazen dat we er een heerlijke tijd hadden? De dagen waren in mijn herinnering lang, maar eenmaal 19u sloten we de locaties af om met 2 glaasjes cava bij Café Dirk de avond goed in te zetten. Koken deden we pas tegen 22u en dan was de nacht nog jong. Als je de dag erna pas om 11u of op weekdagen zelfs om 13u45 op locatie werd verwacht, verschuift je ritme een beetje. Stapels boeken gelezen, maar nog meer nachtelijke (in mijn ogen) filosofische gesprekken erover gevoerd. Onze kookexperimenten waren niet altijd om over naar huis te schrijven, maar zolang er cola & rum was, hadden we naar onze mening alle nodige voedingsstoffen in huis. Twee zomers lang heb ik zo mijn lever geteisterd… Toen was het genoeg geweest.

Ik leerde hier mozzarella eten, mijn eerste 7 kilometer lopen, Woody Allen films kijken en oneindig lullen over interpretaties en de schoonheid van het leven en de liefde. Merci, Watou!

095-DSCN0229.JPG

20 & 21 & 22 jaar – animator in het jeugdwerk

Drie jaar lang was ik daarnaast ook altijd wel een weekje werkzaam als animator op een of ander kamp. Meestal sprong ik last minute in voor andere animatoren bij IdeeKids, Kazou of andere organisaties. Dat waren meestal dagkampen, waarbij we ’s avonds als animator ook zelf thuis konden uitblazen. Ik kan niet precies de vinger leggen op wat ik in al die jaren van jeugdwerk geleerd heb, maar het is veel. Het gaat van toiletten poetsen en aardappels jassen tot verzekeringen afsluiten en spreken voor groepen. Ook mijn creativiteit kon ik erin kwijt: acteren en verkleden waren toch wel een must als je net als ik voor de kleinsten stond. Ik heb er zelfs regelmatig – val niet van u stoel – gedanst. Die tijd ligt inmiddels lang achter mij, maar zelfs als 26-jarige denk ik er nog vaak en regelmatig aan terug.

En wat heb ik er ook van geleerd? Dat ik nog niet klaar ben voor kinderen! Wat was ik blij als we die kleine monstertjes aan het eind van de dag terug aan mama en papa mochten geven. En zij dat hun oogappels hun energie precies toch was kwijt waren!

Heb jij ook aan vakantiewerk gedaan? Of misschien heb je nog een bijbaantje als student? Wat neem jij eruit mee? Laat het me weten in de comments!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: