Storytime (5): waar ging jij vroeger op vakantie?

Dit bericht ziet eruit als een normaal storytime blogbericht zoals jullie al konden lezen over mijn lief of mijn eetstoornis. Eigenlijk is het stiekem een ode aan de warmte van het gezin waarin ik opgroeide! Ik ben namelijk een echte Belg die in de ‘lange zomers’ vroeger naar de camping in Nederland trok… Of natuurlijk met de familie meeging naar het Zuiden van Frankrijk. En daar werden mijn mooiste vakantieherinneringen geboren die ik graag met jullie deel vandaag! 

Wat deden wij?

Mijn ouders zijn het type mensen die kinderen nooit als een belemmering voor hun wanderlust hebben gezien. Ze kochten wat nieuw speelgoed (ter afleiding) en namen ons (mijn broer en ik) gewoon mee het vliegtuig op. Zo bracht ik als buggybaby (blijkbaar, volgens foto’s achteraf) een dagje in de nauwe straatjes van Jeruzalem door, maar trokken we later ook naar Marokko en Djerba. Eens per jaar werden we ook een dag of tien bij oma gedropt zodat ze op hun tweetjes nog wat van de wereld konden zien: Senegal, Egypte, Madeira of Tanzania? Het kent geen geheimen voor hen… En stiekem ben ik best wel trots dat ‘ons moe en ons va’ zo’n avonturiers zijn.

Nu moet ik zeggen dat die verre vliegtuigreizen bij mij weinig herinneringen achtergelaten hebben. Eenmaal de baby- en peuterfase ontgroeid, werden we namelijk te groot om op schoot (en gratis) mee te vliegen. Financieel werden deze vakanties een pak minder interessant en dus wat het tijd voor wat anders! Namelijk: de campingkar…. Nee, dit is geen tent, maar wel een soort aanhangwagen waaruit een tent, compleet met voorstuk om in te koken, gefloept kwam! Tenminste: dat was zo in mijn herinnering! In praktijk zal er vast wat meer moeite in gestoken hebben om het ding overeind te zetten. Met dit (in mijn herinnering) magische rijtuig reisden wij vanaf dan gezellig heel Nederland, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk door!

IMG_20170813_191521872

Met een rol toiletpapier richting het sanitaire blok lopen, Knorsoep met lettertjes op een gasvuur maken en ’s avonds een kattenwasje in een emmer in de voortent (want de rijen bij de douches waren te lang)… Het staat me allemaal nog levendig voor de geest. Nog steeds keer ik enkele fracties van seconden terug naar die lange zomers met het getik van regen op de voortent als ik Knorsoep uit pakjes proef… Enkele tellen voel ik weer de natte stof van mijn badpak dat tijdens die eeuwige dagen in het zwembad nooit de kans kreeg om te drogen alvorens weer van de duikplank te gaan.

Het beste Frans

Waar de eerste campingkaravonturen slechts flarden nalieten, zijn mijn herinneringen aan het Zuiden van Frankrijk bijzonder sterk. Dat waren pas echt de gouden zomers: we waren al iets ouder (tussen 6 & 10 jaar oud), hadden het regenachtige Nederland/Duitsland ingeruild voor een plek waar het altijd zomer was en ik kreeg voor het eerst de smaak van zelfstandigheid te pakken. Met handen en voeten hadden mama en papa mij het woord ‘Boulanger’ geleerd. En ook dat ik moest vragen achter ‘des croissants’ en een ‘baguette’ in de kleine bakkerij die onze camping rijk was…Wist ik veel dat die bestelling aan het begin van de vakantie eigenlijk al doorgegeven was en dat die elke dag hetzelfde was… Elke ochtend liep ik op mijn mollige beentjes de halve camping door, vrolijk zwaaiend naar nieuwe vriendinnetjes om vol trots met een plastic zakje (ecologie was toen nog niet trendy) vol papieren zakjes met lekkers weer terug te keren.

En ik keerde terug naar… een huisje! Vader des huizes had namelijk beslist dat zo’n campingkar voor zijn rug nogal ongoddelijk aanvoelde. Op zijn leeftijd wilde hij toch wat meer luxe en dus verbleven we vanaf nu in kleine houten hutjes die van alle comfort voorzien waren. De Knorsoep kookte nu op een van de twee elektrische pitjes die ons huisje rijk was en broer ik hoefden (godzijdank!) meestal geen kamer meer te delen. De miertjes die door de gootsteen naar boven kropen waren een vorm van extra eiwit en we aten (om een of andere reden) bergen geraspte frisse worteltjes. Want, zo leerde ik al raspend op het terrasje van ons campinghuisje, daar kreeg je schoon ogen van.

Vanaf die jaren gingen we trouwens vaak niet alleen, maar met andere families (met kinderen) op vakantie. Destijds dacht ik dat dit vooral was om ervoor te zorgen dat wij speelkameraadjes hadden aangezien het tussen broer en ik niet altijd even goed boterde (behalve als er kattenkwaad uitgehaald kon worden). Achteraf gezien vermoed ik dat het ook wel fijn was voor hen als we niet elk kwartiertje langs kwam rennen om te zeuren over een ijsje/ een plastic krokodil die opgeblazen moest worden / de warmte/… We hielden ons goed bezig samen in zo’n groter groepje.

Waterplezier

De meeste campings hebben in deze dagen een zwembad en dat was toen niet anders. Het uitkiezen van de camping was destijds een erg serieuze zaak met het zwembad voor ons als belangrijkste maatstaf. We konden uren in van die dikke catalogussen bladeren (‘Logeren bij Belgen in het buitenland’ en soortgelijk) om de locatie met de meeste glijbanen te vinden. En een zwembad zonder zout water. En met buitenbad en binnenbad! En liefst was er ook een tennisveld (waarop wij dan badminton speelden, want tennis konden we niet). Een klein supermarktje en een bakkerijtje betekenden bonuspunten.

Eigenlijk hadden we niet echt het gevoel veel te mogen beslissen, maar achteraf gezien besef ik toch dat wij heel vaak verbleven op campings met binnen- en buitenbad, waterparadijs en de nabijheid van een of ander pretpark… Vreemd hoe je als kind het gevoel kan hebben dat alles voor je wordt beslist, terwijl je dan achteraf beseft hoe verwend je was.

De Puberperiode

En dan, lieve lezer, begon een van de mooiste en rottigste periodes uit mijn leven: pubertijd! Opeens was de mening van de je vrienden behoorlijk belangrijk… En toen bleek dat mijn vriendinnetjes helemaal niet aan kamperen deden, of überhaupt aan actie ondernemen op vakantie. Zij lagen liever aan het zwembad (met de zee op 50 meter afstand) als aangespoelde kwalletjes met te lange benen te bruinen. Ze proefden hun eerste cocktails, flirten met de plaatselijke animatoren en speelden wel tennis op het tennisveld (in plaats van badminton).

Intussen reisden wij met een mobilhome Denemarken rond, wat eigenlijk veel cooler was, maar dat besefte ik toen nog niet. Ik wilde ook op strandvakantie! Zo gezegd, zo gedaan: op naar een hotelvakantie in Marakesh/Agadir. Daar heb ik zeker een volledig half uur aan het strand gelegen, denk ik. Als het dat al was… Toen sloeg de verveling toe en een half uur later had mijn lieve gezin zich in een taxi geperst om een of andere spectaculaire waterval in het Atlasgebergte te gaan bekijken. En geitenmelk te drinken. En edelstenen te kopen bij een lokale afzetter… Moet ik nog zeggen dat ze ons in dat hotel eigenlijk niet veel gezien hebben? Behalve voor de buffetten natuurlijk: Bourgondiërs zijn we allemaal altijd al geweest!

En wat nu?

Als je volwassen wordt, mag je opeens je eigen keuzes maakt. Waar mijn broer in een kleine zwembadliefhebbende mini-walvis veranderd is, trek ik elk jaar liever een stukje verder de onbewoonde wereld in. Bergen beklimmen, vreemde culturen leren kennen, krekels op een stokje eten… Graag, maar wel met een minimum aan comfort… In tegenstelling tot mijn vader, roep ik eigenlijk nu al dat ik te oud ben om in tent te liggen. Het is gewoon, zeg maar, niet echt mijn ding! Hostels, (air)B&B’s, kleine hotelletjes en originele slaapplaatsen zoals omgebouwde watermolens vind ik dan weer geweldig! Als er dan nog een of andere toffe looproute in de buurt zit, ben ik helemaal in de wolken!

Deel je je reisherinneringen ook met mij? Gaan jullie gezellig naar de zee of liever wat verder? Wat vind jij leuk om te doen op vakantie?

4 thoughts on “Storytime (5): waar ging jij vroeger op vakantie?

Add yours

  1. Deze blog is zo leuk om te lezen. Jij moet echt een fantastische kindertijd gehad hebben. Zelf ben ik op gegroeid op de camping waar ik ieder weekend/vakantie naartoe ging bij moeke en voke. Of ik ging bij moeke en voke van de zee, daar mijn vakantie vertroeven. Ik schipperde dus steeds.
    Ik hoop dat wanneer ik later kinderen heb ze ook zo’n mooie en onbezonnen tijd kan geven. 🙂

    Like

    1. De beste tijd ooit:-) stiekem wil ik nog wel eens terug naar die streken en niets anders doen dan zwemmen, baguettes eten en lange wandelingen maken:-D. Ik heb er exact dezelfde gevoelens bij als jij! Kinderen hebben eig echt niet veel nodig: veel warmte en een veilige wereld die ze als speeltuin kunnen gebruiken:-)

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: