De marathon life (1): twee wedstrijden en ongelofelijke uitdaging!

Ondertussen ligt de marathon van Rotterdam al maanden achter ons – zo ver weg dat ik me met de beste wil ter wereld niet meer kan voorstellen die 42 kilometer opnieuw te gaan overwinnen. Toch zal het moeten want over een stevige 4 maanden staat de marathon van Amsterdam op de planning! Maar voor we richting 15 oktober gaan nog even een update van de afgelopen maanden! 

Tussen-de-marathons trainingsschema

Waar je de eerste dagen na de marathon een enorme opluchting voelt dat die zware trainingsweken voorbij zijn, lopen veel lopers na enkele dagen al de muren op door gebrek aan doel. Die inschrijving voor de tweede marathon was dus snel in orde, maar ik koos er wel voor om bewust nog 2 maanden rust voor de nieuwe trainingsperiode in te lassen. Waarom? Iets met tijd voor lief, vrienden en familie, de blog en andere projecten zoals een kookboek met alle recepten van mijn oma en de website van de zaak van mijn ouders/broer. En voor Runners talk te organiseren natuurlijk!

Ik moet toegeven: dat rust houden is eigenlijk niet zo goed gelukt. De lange duurloop op zaterdag nagelaten, ben ik vier keer per week blijven doortrainen. Eén intervaltraining om het lichaam scherp te houden, een duurloopje van 16 kilometer, een duurloop op zaterdag (maar niet meer dan 18k) en een hersteltraining op het gemakje op zondag tussen de 5-7 kilometer. Daarnaast bleef ik ook trouw mijn spier- en stabliteitsoefeningen doen op de ‘rustdagen’

Die ingekorte duurloop op zaterdagvoormiddag maakt toch een vrij groot verschil, ook al gaat het slechts om anderhalf uur minder lopen. De laatste weken van het marathonschema duurde het tot 10 à 11 uur eer ik gelopen had en gedoucht was en dan hadden we nog niet eens ontbeten… De rest van de dag voelde ik die kilometers meestal ook best wel zitten, waardoor een dutje in de namiddag goed van pas kwam… Nu had ik (iets te veel) energie om allerlei projecten aan te pakken!

Het waren twee fijne ‘rustigere’ maanden waarin ik iets minder rust nam dan beloofd, maar wel genoot van het lopen zonder druk. En nu? Ik kan niet wachten om weer te beginnen met het echte werk!

Twee wedstrijden

Om mijn conditie op peil te houden plande ik bewust twee wedstrijden in tijdens mijn in-between-marathonsperiode. De 10 kilometer van Mechelen liep ik al de week na de marathon en daar zette ik met 50 min. 50 mijn beste 10 k ooit neer! De meeste fanatieke amateurlopers halen nu misschien serieus teleurgesteld hun schouders op bij het zien van zo’n tijd, maar voor een luie dieselkont als ik, is dat behoorlijk snel! Nog leuker bij deze wedstrijd was dat ik een oud-klasgenoot kon overtuigen haar eerste 10k in lange tijd uit te lopen – en dat nog wel onder het uur! Kirsten, als je dit leest: heel trots op jou!

Dieselkont dus: ik heb altijd wat tijd nodig om op te starten en serieus in het ritme te komen. Daar moest aan gewerkt worden tijdens mijn tweede wedstrijd, de plantentuinjogging van Meise! Topwedstrijd is dit: heerlijk heftig parcours, leuke supporters en een hele goede organisatie. Bovendien speelt de wedstrijd zich af tegen de achtergrond van mijn geboortedorpje en al die bekende gezichten langs de kant zien, maakt het extra leuk! Daarnaast ontmoette ik ook weer wat mede-bloggers/lopers uit de online wereld! Altijd fijn om iedereen in het echt te leren kennen!

Na 1u11 min had ik die 13,6 heuvelachtige kilometers afgelegd en kwam ik als 16e vrouw over de streep! Een verbetering van 10 minuten en maar liefst 40 plaatsen. Deze keer was ik toch een beetje trots om mijn medaille thuis achteraf te laten zien. Net een kind na haar eerste scholenveldloop, maar no shame! En verder een stortbuitje, veel zonneschijn, 2 bloedblaren en een trouw lief aan de kant! Toploopdag!

Knipsel

Nieuwe schoenen

Boedblaren dus en gewone blaren ook… Oftewel: het leed dat nieuwe schoenen heet. Na 7 jaar trouw aan Asics, ben ik overgeschakeld op Brooks Ghost 9, officieel de lelijkste en snelste schoenen die ik tot nu gehad heb! Asics Nimbus 18 waren mijn Rotterdam marathon schoenen en ik heb er best lekker op gelopen! Toch zaten ze voor mijn gevoel net niet 100 procent goed. Na 15 kilometer kreeg ik vaak last van een ‘wrijvend zeurderig’ gevoel onder de onderkant van mijn linkervoorvoet. Toen ik de Asics Nimbus 19 als opvolger bestelde voor Amsterdam, veranderde die wrijving ronduit in pijn die doorheen de dag niet verdween.

Naar Runners store in Duffel dan maar voor een voetanalyse. Daar werd het probleem al snel gevonden: ik land nogal zwaar op mijn linkvoorvoet en overponeer daarbij nog een beetje, waardoor de druk op dat punt enorm is. De Nimbusreeks biedt daarvoor bij mij niet genoeg steun en daarbij droeg ik ook nog eens een maat te groot omdat de smalle neus van de Nimbus naar mijn gevoel een grotere maat vereiste.

Over naar schoenen met meer stabiliteit dus: de Brooks Ghost 9! Wat was dat wennen in begin: stabieler, maar ook minder het ‘ik loop op wolkjes gevoel’. Toch heb ik, op wat inloopblaren na, geen last meer van pijn die na enkele kilometers opzet en in voorvoet en heupen gezellig meehobbelt tot aan de finish! Zo blijkt nog maar eens hoe belangrijk schoenen zijn.

Eten en gewichtswinst

En dan nu het deel waar (voornamelijk) de vrouwen misschien wat meer op gewacht hebben. Ik beschreef al mijn enorme eetlust tijdens de marathontrainingsperiode, waardoor ik soms zelfs in vreetbuien verviel die een oermens waardig zijn. Daardoor kwamen er best wat kilo’s bij. Zijn die verdwenen? Nee, al is de eetlust wel weer volledig normaal! Dat wil zeggen: de gewone gigantische porties zonder wekelijkse zaterdagavondse hongeraanvalletjes! Die kilo’s erbij lijken mij in dit geval nog een deeltje van mijn genezingsproces na mijn eetstoornis: ik loop er sneller door en voel me nog wat beter in mijn vel. Ik werk er dan ook niet aan om ze eraf te krijgen. Zo een vetkussentje hier en daar zit beter op de fiets!

 

5 gedachten over “De marathon life (1): twee wedstrijden en ongelofelijke uitdaging!

  1. Leuk Lien, grappig ik heb ook pas de brooks ghost 9 en had dezelfde ervaring. Eerst nee ik heb niet goed gekozen en nu ik voel me echt goed. Wel een beetje zwaader als loopschoenen. Ik zal ook Dwars door Mechelen lopen dit jaar 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s