Storytime 2: al lopend door mijn studententijd

Het eerste Storytime artikel over mijn eerste liefje, de start van mijn ‘hardloopcarrière’ en klierkoorts werden goed onthaald. Vandaag deel ik met jullie het tweede deel van mijn loopgeschiedenis, die als een rode draad door mijn studentenleven loopt! Van 0 naar 10 kilometer! Hier gaan we: al lopend fietsen we door de studententijd! 

Ik voel nog steeds de energie opnieuw stromen met elke stap, met elke ademtocht. Ik voel het in de regen op mijn gezicht en de wind die probeert me eronder te krijgen. Ik voel het in de knuffels aan het eind en de pijn in mijn heupen aan de finish. Ik proef het leven in de zuiverste vorm als ik loop. Buigen maar niet breken. Vechten en niet opgeven. Meter voor meter. Stap voor stap. Daarom lopen wij, wat de doelen ook zijn. Daarin zijn we allemaal één! Lopen geen teamsport? Think again.” 

Aan het einde van 2008 bleef er na 1 maand klierkoorts niet veel van mijn conditie meer over, maar toen we in april op eindejaarsreis naar Italië trokken, gingen de loopschoenen toch mee! Niet dat ik die daar veel aangehad heb hoor…

39785_1560270933096_1424974211_31473813_1637009_n

Dat was eigenlijk een beetje de manier waarop ik de twee jaar daarna gelopen heb als drukbezette student. De intenties waren er, soms hield ik het weer enkele maanden vol, maar ik vond het niet erg om een keertje over te slaan. Als ik vandaag een looptraining moet overslaan, ben ik waarschijnlijk zo humeurig dat ik – op z’n Bart Peeters – kindjes geheimen ga vertellen over Sinterklaas die ze niet willen weten… Toen was dat eenvoudigweg geen prioriteit, maar iets wat ik af en toe deed tussen filmavondjes en studentenfeestjes door.

De bachelor taal- en letterkunde aan de universiteit van Antwerpen volgde en daarmee zette ik mijn eerste stapjes als late tiener/jonge twintiger naar zelfstandigheid. Ik zat op kot en je begrijpt dat lopen dus geen prioriteit was. Tot op op een bepaald punt in het tweede jaar… We hadden drie examens na elkaar en het laatste – Synchrone taalkunde, bleh – was bijzonder zwaar. Ik zou die ochtend in juni om een uur of 4 opstaan om alles nog eens te herhalen, maar ik kon de slaap maar niet vatten! De maanden daarna bleef die in-slaap-val-angst serieus hangen. Faalangst, slaapangst, zoiets.

In periodes van stress (lees: examentijd) begon ik toen terug met wat meer structuur rondjes te rennen. Wat bleek namelijk? Als ik elke dag braaf tussen 17u & 18u een rondje van een kilometer of 3-4 liep, had ik meteen een pak minder last van dat slaapgedoe. Hoera voor lopen! Bovendien liepen er al snel wat vriendinnetjes mee waardoor we, lekker Evy-gewijs, regelmatig onze schoenen aantrokken. Daarna renden we ook meteen door naar domino’s pizza of het frituur op de Ossemarkt! Om daar vervolgens in loopoutfit en niet zo heel bezweet onze bestelling door te geven. Toptijden!

Zo ging het lekker een tijdje door tot ik in de zomer van 2013 uiteindelijk mijn master wist te behalen. Joepie, wat nu? Een mislukt ingangsexamen later besloot ik voor een extra master journalistiek te kiezen, maar niet voor een heerlijk warme zomer in Watou! Elk jaar vond daar namelijk een Kunstenfestival plaats, waar ik als jobstudent samen met twaalf andere suppoosten vier heerlijk warme weken woonde en werkte.

Een aantal van hen waren ook met lopen bezig, maar stonden al een pak verder dan ik… Formaatje halve en volledige marathon, die jongens! Ik kon me met geen enkele mogelijkheid voorstellen hoe je ooit ZO VER kon lopen, maar zij deden dat gewoon! Ik kon alleen maar denken aan hoeveel meer chips je dan mocht eten… Na enkele luie zomerweken pikte ik uiteindelijk daar het lopen ook weer op door hun voorbeeldige gedrag, maar samen met hen lopen durfde ik eigenlijk niet. Ik was (en ben nog steeds) altijd bang dat iedereen sneller zal lopen dan mij… Dus ik plande mijn routes alleen in alle vroegte naar de nabije kleine West-Vlaamse of Franse dorpjes. Plots wist ik zowaar 7 kilometer aan een stuk te lopen na een maandje gestructureerd trainen. Wat een ongelofelijk gevoel vond ik dat: die overwinning op jezelf wat met niets vergelijkbaar! De liefde voor langere afstanden was geboren…

Fast forward naar maart 2014 en plots woonde ik in Tel Aviv! Het vele lekkere eten daar motiveerde mij opnieuw om wat meer te gaan lopen, wat tijdens de eerste maanden studentenleven in Antwerpen opnieuw geminderd was. Bovendien liepen mijn medestudenten (van wie vele een militaire achtergrond hebben) met hun vingers in de neus 20 kilometer. Ik bouwde het langzaam weer op… Eerst rondjes van 1 kilometer in het lokale park (met een paar slokken water na elke kilometer: 30-40 graden) en daarna ook heen en weer naar het park waardoor die 7-8 kilometer opnieuw aangetikt werden.

Fast forward again naar augustus 2014. Ik ben 22 jaar en geniet van het leven, maar ergens besef ik dat het zo niet langer kan… Die maand word ik 23 en hoewel ik altijd 100% voor school gegaan ben, heb ik nu het gevoel dat ik meer wil… Ambitie steekt de kop op en ik gooi mijn leven om: van feesten, ongezonde eetgewoontes en chillen naar structuur en een gezondere levensstijl. Het waren zo’n fijne jaren… Ik kan het niet genoeg zeggen, maar die verandering moest er ook komen. Had ik begin juli nog het gevoel dat ik mijn studententijd maar moeilijk kon afsluiten, was ik er nu toch opeens klaar mee.

Een van de hoofdredenen? De tien kilo die ik in Israël door het goede leven was aangekomen… Ik zag het, ik voelde het, ik was niet meer gelukkig met mezelf. Ik besloot een paar kilo af te vallen en dat werden er teveel, mede door het vele hardlopen. Ik liep nog steeds niet verder dan 6-7 kilometer, maar de combinatie met zo weinig eten (+- 800 kcal op een dag) was letterlijk dodelijk. Het is eigenlijk het enige moment waarop mijn relatie met hardlopen niet oké was!

We spoelen weer een jaartje door en inmiddels was ik klaar met studeren. Volop had ik me op carrière maken gestort, maar in combinatie met een eetstoornis was dat best wel zwaar. Het was tijd om in te grijpen en opnieuw mijn leven om te gooien, ditmaal richting balans! Mijn diëtiste was in eerste instantie niet in staat er kilo’s aan te krijgen tot lange-afstandslopen een centra rol kreeg in mijn genezingsproces. Ik ging niet meer lopen om te kunnen eten (al was het een minimum), maar eten om goed te lopen. Plots liever een beetje te veel dan te weinig… En zo kreeg ik ook weer energie voor de mooie dingen in het leven buiten eten en lopen. Met elke meter veranderde ik weer meer in mezelf, geen monstertje dat alleen maar heel de dag kcal telt.

De eerste tien kilometer volgden al snel onder de Eiffeltoren in Parijs, later de eerste 16 in Antwerpen en de eerste 20 in Portugal. De eerste 21 gebeurden in Brussel en de eerste 30 opnieuw in Parijs. Met elke kilometer die erbij kwam, heb ik die gestoorde gedachten achter gelaten. Het kostte me ongeveer een jaar om te genezen, wat erg kort is volgens de statistieken en daar ben ik elke dag dat ik mag lopen dankbaar voor.

Ik voel nog steeds de energie opnieuw stromen met elke stap, met elke ademtocht. Ik voel het in de regen op mijn gezicht en de wind die probeert me eronder te krijgen. Ik voel het in de knuffels aan het eind en de pijn in mijn heupen aan de finish. Ik proef het leven in de zuiverste vorm als ik loop. Buigen maar niet breken. Vechten en niet opgeven. Meter voor meter. Stap voor stap. Daarom lopen wij, wat de doelen ook zijn. Daarin zijn we allemaal één! Lopen geen teamsport? Think again. 

2 gedachten over “Storytime 2: al lopend door mijn studententijd

  1. Wauw Lien, wat een prachtig stuk! Die laatste paragraaf, die deed mij even naar adem happen. Want je beschrijft het exact hoe het is… Mooi! (en meer van dat! 😉 )

    Like

    1. Fijn dat je het leuk vond om te lezen, Sandra! Ik ga er sowieso wel verder aan doen! Het voelt wel fijn om zowat over je eigen leven te schrijven en zo periodes af te sluiten of net meer te waarderen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s