Mijn gênante (sport)momenten

Zoals jullie weten, ben ik nogal verslaafd aan hardlopen! Vandaag heb ik misschien een iets minder inspirerend artikel daarover voor jullie klaarstaan. Daarom is het echter niet minder leuk: mijn meest gênante ervaringen tijdens het hardlopen (en wat extra’s). Vandaag ga ik letterlijk met de billen bloot… 

  1. Je ondergoed dat je even goed trekt

Kan gebeuren: je draagt een strakke legging of een onhandig shortje waardoor je ondergoed een beetje tussen je bilnaad komt te zitten bij het sporten. Even goed trekken dan maar… Niemand in de buurt, toch? Oeps, toch wel. Met luid getoeter of veel gejoel tot gevolg… It happens. 

Afbeeldingsresultaat voor underwear jokes

2.  Plassen in de bosjes

It happens, maar ook shit happens! Onderweg een stop maken tijdens het hardlopen om een plasje te doen, kan al eens gebeuren. Soms kan je zelfs door ‘loperskrampen’ gedwongen zijn wat langer in de bosjes of op een plaatselijke dixi blijven hangen. Hoogstwaarschijnlijk heeft een enkele moedige wieltoerist die ’s morgens al de koude trotseerde deze winter, wel eens een blik van mijn derrière opgevangen… Jammer dan: ik ben trots op mijn billen en ik ga mijn run niet vroegtijdig afbreken omdat ik toevallig nood aan een plasje heb!

Female Runners! Ha!:

3. De bok tijdens de turnles

Over die billen gesproken: die zijn wel eens een pak minder strak geweest, wat ik trouwens niet minder mooi vond! Die rondingen kwamen bij de bok op school tijdens de turnles (HEL vond ik dat vroeger) wel eens in de weg te zitten. Mijn hele lijf kreeg er zonder veel moeite over, tot ik met de achterkant van mijn kont toch nog dat stomme turntoestel wist om te gooien… Om vervolgens zelf half struikelend naast de mat terecht te komen. Oh, en wij hadden gemengd turnen. Is het voor iemand een verrassing dat ik mijn eerste vriendjes NIET op school heb leren kennen?

Afbeeldingsresultaat voor gym class jokes

4.  Op en neer lopen om de laatste meters af te leggen

Het overkomt me de laatste tijd steeds vaker nu ik een voorliefde voor onbekende en nieuwe parcours heb ontwikkeld… Je bent net een paar minuten te vroeg om je training volledig af te werken. Anderhalf uur is anderhalf uur en geen uur en zesentwintig minuten. Vaak loop ik dan nog een extra rondje in de buurt… of vier keer een minuutje op een neer. Er is een bushalte tegenover mijn huis waar op dat uur best vaak een rij mensen klaarstaat… En dan zie je die hoofdjes heen en weer gaan als was ik een tenniswedstrijd!

Afbeeldingsresultaat voor runner jokes schedule

5. Enorm opschrikken van auto’s/fietsers/collega’s

Die ene collega-hardloper die opeens achter je in het donker opduikt of fietsers met bellen als een kerkklok… Jawel, ze kunnen je wel eens flink laten schrikken waarop ik meestal letterlijk een sprongetje maak. Vooral in de periode dat ik de boeken van Esther Verhoef luisterde tijdens het lopen was een onverwacht grote brievenbus om de hoek (formaatje kleine beer) genoeg om mijn hartslag linea directa in een veel te hoge zone te krijgen.

6. Hoesten, verslikken en spuwen

Drinken tijdens het lopen moet je echt leren en dat was verdorie niet vanzelfsprekend! Zeker toen ik bij aanvang nog flesjes meenam, kon het wel eens gebeuren dat ik te veel binnen kreeg met prachtige kokhalsgeluiden tot gevolg. Niet fijn als je net door een fietser voorbij gestoken wordt. ‘Juffrouwke, gaat het wel?’ en dergelijke opmerkingen komen dan wel eens voor terwijl je door al dat water ter hoogte van je luchtpijp niet eens kan antwoorden. Zelfs met de camelbag gebeurt het me nog dat ik iets te gulzig ben… Of dat je de waterslang wat beter wil trekken, waardoor er nog net een straal water uitschiet die de voetgangers naast je een mini-douche bezorgt… Altijd een goed moment om een tussentijdse sprint in te zetten!

7. Intervaltrainingen: tikkertje spelen

Kenmerkend voor intervaltrainingen zijn de sterke tempowisselingen. Enkele weken geleden spotte ik een collega langs de Dijle die aan rustig jogtempo de natuur aan het bestuderen was… Tot ik voorbij geracet kwam om me vervolgens een halve minuut later weer te laten inhalen. Dat duurt dan weer tot de volgende spurt, waarop die vrouw me echt begon te bekijken als een roofdier dat een spelletje met haar prooi speelde… De gromgeluiden die ik erbij maakte om mijn snelheid te behouden hielpen niet.

8. Iets te luid meezingen

Heeft iedereen vast al eens meegemaakt: je hebt je oortjes in, goede beat, sterke vibe!  In al je enthousiasme zing je dan een paar regels mee. Kan best. Zal ik het gênant voor je maken? Heel luid zingen doe ik meestal niet, maar in combinatie met de muziek in mijn oren (die alleen ik hoor) is het net genoeg om alle andere geluiden te overstemmen in je omgeving. Tijdens het lopen krijg ik regelmatig last van gasvorming en krampen en zoals Shrek het zegt: ‘Beter eruit dan erin’. Niets beter voor turbomodus om eens een goede scheet onderweg te laten, maar volgende keer liefst zonder dat iedereen ‘em horen kan!

Afbeeldingsresultaat voor runner farting

13 gedachten over “Mijn gênante (sport)momenten

  1. Goedmorgen Lien, lees ik jou blog en het onderwerp plassen is herkenbaar ondanks dat ik het als man gemakkelijker heb wat het plassen betreft. Een boompje of andere beschut plekje is snel gevonden, maar geneer mij niet echt als het niet anders kan. En ook voor mij wordt er getoeterd door sommige voorbijgangers want schijnt men nodig te vinden. Wat wel lastig is de grote boodschap daar heb ik wel problemen mee. Ik ben een vroegloper want ik houd van de rust en de stilte op het vroege tijdstip en dan is het soms behoorlijk lastig. Meestal heb ik voor mijn training het al geregeld maar lukt niet altijd maar soms ook nog een 2de grote (spiertjes komen los he) tijdens mijn training. Tja en dan een beschut plekje vinden is lastig als je in de wijk loopt. Gelukkig heb ik onlangs ontdekt dat ik bij een benzinestation naar binnen kan en pas mijn ochtend training soms hierop aan. Van de andere kant ik heb altijd wc papier mee want loop ik elders dan is het de struikjes in duiken en zo goed en kwaad het kan het te begraven (dikke stok is altijd wel te vinden). Want om nu met een plastic poep zakje in je hand verder te trainen is ook niet geweldig. Maar zo zie je maar, iedereen heeft zo zijn kleine probleempjes tijdens een training.

    Like

  2. Oh mijn god! 😀 Heel herkenbaar! Alhoewel ik pas vorige week voor de eerste keer in de bosjes ben gegaan. Ik loop al meer dan 2 jaar… 😀 Tot dan liep ik op de meest vreemde manier soms de nog 6 km naar huis om dan bij thuiskomst een spurtje richting wc te trekken 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s