The marathon stories (deel 5)

Is er echt alweer een marathonmaand voorbij? Wat vliegt de tijd, wat komt de marathon (akelig) dichtbij! Maar… Dat betekent ook dat ik aan het genieten ben van de voorbereiding en dat ik me zeker niet van training naar training moet slepen. Benieuwd hoeveel kilo er inmiddels bij is, of er pijntjes zijn en of mijn vriend intussen weer de kracht heeft gevonden om af en toe mee te lopen? Tijd voor een update. 

20170216_074224

Het trainingsschema

Mag ik even trots zijn dat ik nog geen enkele training uit mijn marathonschema gemist heb? Ik moet toegeven: af en toe komt de hardnekkige gedachte stilaan boven dat het ‘toch wel stilaan genoeg geweest is’, maar gelukkig is die tijdens het lopen al snel helemaal verdwenen. Af en toe de vermoeidheid die toch de kop op steekt, vermoed ik. En helemaal vreemd is dat niet…

Vier keer per week trek ik op dit moment trouw mijn loopschoenen aan (en gelukkig ook wat meer, hoor!) voor telkens een andere afstand/soort training. Dinsdag is nog steeds intervaltraining over een afstand van 11-12 kilometer. Donderdag loop ik ‘Ten Miles Thursday’ met een kilometer of 16 op de teller op het einde. Dat is eigenlijk momenteel mijn favoriete afstand: lang genoeg voor runner’s high, maar niet uitputtend. Zaterdag volgt dan de lange duurloop aan trager tempo. Die gaan momenteel richting de 32-34 kilometer en laten we niet zeveren: dat doet een beetje pijn. Het uur daarna breng ik meestal wazig starend naar mijn koffie door alvorens door de knetterdrukke zaterdag te racen om op zondag een herstelloopje van een kilometer of vijf te doen (zonder lief, jawel, hij heeft nog steeds ‘geen schoenen’ of een ander excuus).

En dan verder veel fietsen op rustig tempo, stabiliteits- en rugoefeningen om vieze blessures te vermijden en veel met de voetjes omhoog liggen. Netflix is daarbij een fijne partner in crime. Serietips nodig? Ik strooi ze graag in het rond.

unnamed.jpg

De routes

Waar ik vorige maand nog veel in de fitness liep, is dat deze maand niet meer nodig. De temperaturen zijn doenbaar (lees: geen vorst) en de regen lijkt voorlopig andere tijdstippen uit te kiezen dan mijn loopuurtjes (mijn fietsuurtjes bijvoorbeeld). Dat gaat lekker, ware het niet dat ik heel wat tijd op Google Maps besteedt aan het uitzoeken van fijne onbekende routes om de verveling tegen te gaan! Heen-en-weerlopen vind ik niet aangenaam, dus ik zoek steeds eenvoudige kringetjes uit die af en toe een stukje gekend parcours bevatten zodat ik weet dat ik nog op koers lig.

Het is namelijk zo dat alle vrouwelijke cliché’s wat betreft richtingsgevoel op mij van toepassing zijn. Als in: ik loop verloren in mijn eigen huis. Ik maakte alweer menig fieldtrip deze maand, maar kwam gelukkig steeds op tijd de bordjes richting Mechelen tegen. Nu het weer wat sneller licht wordt, is het ook wel eens eenvoudiger om te zien waar de juiste weg precies loopt. Wat hebben we geleerd van de afgelopen weken? Er is alvast geen oriëntatieloper aan mij verloren gegaan!

Eten en op gewicht blijven?

Zal ik jullie alvast even spoilen. Het op gewicht blijven is niet gelukt, zoals misschien wel te verwachten was. Gelukkig ging ik deze maand een stukje lopen met Peter, ervaren marathonloper, die me op het hart drukte dat dit volledig normaal was. Paniekreacties van je lichaam, nieuwe evenwichten zoeken bij dit soort inspanningen… Het leidt er allemaal toe dat je wat meer eet dan nodig is. Ik moet ook steeds meer toegeven dat ik me met wat kilootjes meer toch ook sterker voel dan bij licht ondergewicht. Voorlopig nog geen reden tot dieet dus!

Wat staat er zoal op het menu? Voor het lopen, zweer ik nog steeds bij een banaantje, behalve bij mijn 5 k op zondag waarvoor ik dit eigenlijk niet nodig vind. Tijdens de intervaltraining of 10 miles Thursday neem ik naast die banaan geen extra voeding mee. Tijdens de zaterdagse duurloop doe ik dat wel, maar waar ik de vorige maand nog goed liep op chocolade, lijkt dat nu wat minder goed te werken. Iets met protesterende darmen, zelfs tijdens het lopen al! Meer over dat vieze verhaal lees je hieronder in mijn verslagje van mijn trip doorheen Parijs. Misschien toch nog wat andere sugaaah uittesten: winegums, druivensuiker,… Gime gime gime

20170204_091553

Samen lopen

Deze maand was de eerste waarbij ik tijdens mijn lange duurloop wel eens dacht: ‘Verdorie, waarom loop ik hier alleen? Iemand om tegen te zeuren, zou toch ook handig zijn’. Vijf minuten daarna kreeg ik buikkrampen en was alleen zijn meer dan welkom… Misschien een teken dat ik toch een eenzame loper hoor te zijn? Of niet… De endorfine van de inspanning maakt je een pak socialer waardoor gesprekken enthousiaster verlopen en de tijd gaat wat sneller voorbij…

Dat heb ik mogen ontdekken tijdens mijn eerste ‘groepsmomentje’ met een aantal die-hard lopers: Peter, Bart en Gert liepen op een druilerige zondagnamiddag in het nostalgische Nerhomhof in Wolvertem een rondje! Massa’s tips die daarna door mijn hoofd bleven spoken. Ook al liep ik maar een half rondje mee, die drie kwartier hebben toch gemaakt dat ik mijn duurloop in Parijs de week erna gehaald heb.

Lopen in Parijs

Rond Valentijn kreeg ik van Eliot de vraag of we een weekendje naar Parijs konden. Daar kan je lopen, dus let’s go! Ik stippelde een mooi parcours uit met een heerlijk lang stukje langs de Seine en de mooiste bezienswaardigheden en had er zin in. Om 6 u op zaterdag de wekker zodat we na het lopen nog wat aan onze dag zouden hebben en gaan!

Dat gaan bleef niet erg lang duren… Na twee kilometer had ik het voor het eerst in maanden nog eens echt heel zwaar zitten: een kwaal die lopersdiarree heet! Al na 2 kilometer was een eerste toiletstop noodzakelijk en voelde ik ook stilaan hoe uitgedroogd ik was… Drinken, drinken, drinken en door! Die 30 kilometer rennen zichzelf niet.

Op 9 kilometer volgde een tweede stop nadat ik mijn beste Frans boven had gehaald in een cafeetje dat – godzijdank – al open was. De geur van croissants probeer ik te negeren; de vreemde blikken van de eigenaars ook. Les toilettes s.v.p. Op dat moment vormde zich het plan om het bij 26 kilometer te houden… Ik was in Parijs met mijn vriend: wat vroeger terug zijn kon geen kwaad. We zouden nog genoeg kilometers maken die dag…

Daar was het parcours het niet mee eens: de brug waar ik de Seine wilde oversteken had niet de beloofde vluchtweggetjes die ik op Google Maps meende te zien. Die liepen er namelijk onderdoor zonder trappen om ernaar af te dalen. Geen andere opties. Doorlopen. Over al die onverwachte hellingen en bruggen, aangemoedigd door wilde Japanse toeristen en neergekeken door fiere Parijse dames die mijn legging duidelijk geen broek vonden…

Van de rest van de tocht is weinig blijven hangen, behalve de zon die opkwam toen ik de trotse Notre-Dame zag verschijnen en de Eiffeltoren die opeens opdook, maar dan niet dichterbij leek te komen. 31 kilometer heb ik ervan gemaakt. Ondanks 4 stops stond ik na een dikke 3 u weer thuis met een gezicht dat gloeide van trots en pijn, van adrenaline en afzien. Met twee benen die alleen maar omhoog gelegd wilden worden terwijl ik een welverdiende koffie en een herstelreep aangereikt kreeg. Parijs, u was net als Brussel niet plat en dat had me bijna genekt. Ik had er geen 42 kilometer van kunnen maken, maar op 2 kilometer geloofde ik ook in die 30 niet. Dus wat besluiten we hieruit? Mens, je kan zoveel meer dan je denkt als je ervoor gaat. En met die mooie woorden trekken we richting Rotterdam. Loop ze, toppers!

20170216_074158

 

3 thoughts on “The marathon stories (deel 5)

Add yours

    1. Ik volg niet echt een professioneel schema ofzo. Ik las op veel plaatsen dat je 4 keer per week mocht gaan trainen als je al wat loopervaring had. Dus loop ik 1 keer per week een lange duurloop (opbouw van 15k naar 34k), 1 intervaltraining van een dik uurtje, 1 keer korte duurloop (16k) en 1 herstelrondje op laag tempo de dag na de duurloop :-). Voorlopig lukt dat wel en voel ik me er ok bij! En die diarree: ik ga nog wat experimenteren met voeding de avond ervoor (ik start altijd om 6u de ochtend erop met een nuchtere maag) of met eten tijdens het lopen. We geraken er wel! Bedankt voor je lieve comment!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: