Het verhaal van… Sister Bean en Broodbroeders

Elke keer als ik de Sister Bean binnen wandel, heb ik de neiging mijn voeten op tafel te leggen. Waarom? De gemoedelijke lichte sfeer zorgt ervoor dat ik me nergens in Mechelen stad zo thuis voel als in dit eerlijke eettentje. Dat heeft waarschijnlijk ook wel wat te maken met hun lokale huisgemaakte salades, taartjes en krokante boterhammen.. Dat brood halen ze trouwens bij Broodbroeders, een karaktervol broodatelier dat als geen ander met lokale tarwe en desem goochelt. Broers en zussen komen niet altijd overeen… maar in het geval van Sister Bean en Broodbroeders klikt het gewoon! Tijd voor een dubbelinterview met Lore Van Herp en Steven Van der Stichelen. 

Dag Lore! Jij bent samen met je nicht Loes een van de twee passionele figuren achter de huidige Sister Bean. Hoe zijn jullie er ooit aan begonnen?
Lore:
Dat verhaal gaat al ver terug. Ik sta inderdaad samen in de keuken met mijn nicht Loes en samen een eettentje starten is echt altijd een kinderdroom van ons geweest. Enfin, we wilden eigenlijk vanalles samen doen! Dat was zo van: ik run een kapsalon, jij opent een cafeetje en jij kan dan nog kledij maken ernaast… We hadden allerlei gekke ideeën als we elkaar zagen! (lacht met fonkelende ogen)

Hoe hebben jullie kinderdroom dan precies in realiteit gebracht?
Lore:
 Dat lunchbarretje bleef door mijn hoofd spoken en elk familiefeest begonnen Loes en ik er opnieuw over. Ik had toen nog een totaal andere job: als freelancer deed ik de redactie voor verschillende tv-zenders. Heel fijn, maar na een tijdje heb ik een klik gemaakt in mijn hoofd…Mijn mama kookt ook heel goed en droomde van een cateringbedrijf, maar zij heeft die stap nooit gezet… Dat wilde ik niet meemaken, dus heb ik de sprong gewaagd zonder concreet te weten wat ik van plan was.
Eerst heb ik ervoor gekozen om voltijds aan de slag te gaan bij enkele losse horecaprojecten om te zien of het wel iets voor mij was. En toen liep ik Wiet Vande Velde tegen het lijf, die de Sister Bean had overgekocht. Hij was op zoek naar jonge gemotiveerde mensen om de zaak open te houden. Ik heb meteen Loes opgetrommeld. Zij werkte wel als voltijds kokin toen en ik hielp haar al regelmatig bij een aantal cateringopdrachten. Zij heeft toen haar job meteen laten vallen en voor ik het wist, waren we vertrokken!

“Een eettentje starten is echt altijd een kinderdroom van ons geweest.” – Lore Van Herp

Wat voor keuken kunnen we verwachten bij Sister Bean?
Lore: 
Homemade food and great coffee, zoals er onder ons logo staat! Ik ga niet zeggen dat ons eten biologisch, organisch,… is, maar ik kan wel garanderen dat onze gerechten eerlijk en huisgemaakt zijn! We kiezen voor zo weinig mogelijk potjes en blikjes en zoveel mogelijk verse producten met een goede prijs-kwaliteitverhouding. We willen eerlijk en lekker eten bereiden. Dat is onze stijl, en daar kan best wel eens een stevige taart tussen zitten… Het is voor ons ontzettend belangrijk dat er op je bord ligt wat we beloven en aangeven, met de juiste producten, een flinke dosis creativiteit en veel smaak.

Waarom kozen jullie voor Mechelen?
Lore:
 Mechelen is mijn ‘thuis’, wat het praktisch een stuk gemakkelijker maakt om de zaak te laten draaien. Je kent hier mensen; er is een basis. Ik heb bijvoorbeeld jaren in de M-eatery hier om de hoek gewerkt. Als ik nu een camionette nodig heb voor Sister Bean, ga ik daar langs voor de sleutels en dat is allemaal oké om die van hen te gebruiken. Het werkt gemakkelijk als je ‘thuis’ iets uitbouwt.

Wat voor sfeer wil je creëren bij Sister Bean?
Lore: Ik wil vooral dat mensen zich thuis voelen door de rustige en aangename sfeer. Van ieder van ons team is er wel een ‘hoekje af’ en onze klanten mogen dat zien: we willen gewoon eerlijk zijn. Mensen komen binnen, ze zien wie we zijn, wat we doen en ze voelen zich ‘op hun gemak’. (leunt comfortabel achterover)

“Van ieder van ons team is er wel een ‘hoekje af’ en onze klanten mogen dat zien.” – Lore Van Herp

Je gaf al aan dat de keuze van de producten voor jullie erg belangrijk is. Kan je iets meer vertellen over de koffie die jullie schenken?
Lore:
Wij proberen met lokale producten te werken: we willen een doorgeefluik zijn voor andere bedrijven waar we wild enthousiast over zijn! (slaat op tafel om haar woorden kracht bij te zetten).
Onze koffie komt van koffiebranderij Van Poeck uit Sint-Niklaas. We zijn Eric toevallig tegen het lijf gelopen en dat klikte meteen. Hij is een paar jaar geleden zelf bonen beginnen branden en maakt sinds vorig jaar een bonenmengeling speciaal voor ons. Wij weten dat onze bonen correct aangekocht zijn en dat de boeren een goede prijs ervoor kregen. De smaak is bovendien toch wel uniek: we kiezen bewust voor een lekkere volle koffie, waarbij de zure smaak die tegenwoordig in hipster barretjes zo populair is achterwege blijft.

En ook de thee komt van bij Van Poeck?
Lore: De vrouw van Eric, Elisabeth, is als theekenner samen met onze barista Denisa, hiervoor verantwoordelijk. Denisa kent zelf heel veel van planten en kruiden. Als ik verkouden ben, staat ze meteen klaar met een eigen natuurlijke spray om me beter te maken! Dat is echt haar interessegebied, waardoor ze samen met Elisabeth een goed aanbod aan thee voor ons heeft kunnen samenstellen.

Een van de belangrijkste elementen van jullie lunch- en brunchgerechten is het heerlijke knapperige brood van Broodbroeders. Hoe is deze samenwerking gestart?
Lore:
Als je met een eetbedrijfje begint, start ook meteen de zoektocht naar het juiste product. We hadden aanvankelijk een broodleverancier die lekkere handgedraaide broodjes uit Polen meebracht. Eigenlijk was dat altijd een geklooi. Het betekende geknoei met de vriezers, een levering waar we ontzettend veel tijd mee verloren omdat de vrachtwagen niet tot bij ons op de Vismarkt kon rijden… Ik besefte dat we op zoek moesten gaan naar vers brood van bij ons! Ik dacht dat dit ontzettend duur ging zijn, maar toen kwam Broodbroeders op de markt. Het verschil was enorm: onze andere broodjes waren gebakken lucht tegenover hun vullende knapperige broden van 2 kilo…

“Wij hebben echt bewust gekozen voor een lokaal verhaal.” – Steven Van der Stichelen

We zitten hier ook samen met een van de oprichters van Broodbroeders. Steven, hoe is het voor jullie allemaal gestart?
Steven:
Na ontslag op het werk wist ik niet of de sfeer van de customer service nog iets voor mij was. Ik heb toen de tijd genomen om daarover na te denken terwijl ik experimenteerde met broden bakken met eigen desem. Johan (mede-oprichter van Broodbroeders n.v.d.r) kende ik toen ook al. Ik ging al regelmatig meehelpen in zijn cateringbedrijf.  Al snel zijn we verder beginnen praten over brood en bakten we bij Johan thuis in de keuken met tien broden tegelijk. Intussen waren we aan het polsen bij vrienden en kennissen of ze interesse hadden in een broodabonnement… Al snel dachten we: laten we het gewoon proberen. We zijn toen begonnen met 15 abonnees, maar de keuken van Johan was al snel te klein (lacht).

Kan je ons iets meer over dat abonnement vertellen?
Dat is een uniek concept. Je plaatst een vaste bestelling die wekelijks op dezelfde dag terugkeert. Daarnaast kies je ook een afhaalpunt: in ons atelier, in de Sava, de Honoloeloe, de school van onze kinderen,… Verder verloopt het systeem zoals een krantenabonnement: de periode varieert van 1 maand tot 1 jaar. Hoe langer je intekent, hoe goedkoper het wordt!

Verkiezen jullie – net als Sister Bean – met lokale producten te werken?
Steven: 
Ja, wij hebben echt bewust gekozen voor een lokaal verhaal. We werken samen met een molenaar uit Sint-Joris-Weert, die de tarwe op zijn beurt bij de boeren in Haspengouw haalt. Voor onze koekjes en zoetigheden vinden we het ook belangrijk om met kwaliteitsproducten te werken, die bovendien grotendeels biologisch zijn.

Draagt deze strenge selectie van ingediënten bij tot de karaktervolle smaak van jullie producten?
Steven: Ja, maar daarnaast gooien we ook niets van broodverbeteraars in ons brood: we werken met pure bloem. Daaruit creëren we steeds onze eigen mix, in tegenstelling tot de voorgemaakte mixen waar heel wat bakkers tegenwoordig gebruik van maken. Bij ons zitten er geen extra vetstoffen of extra suikers in. Bovendien werken we ook met desem (i.p.v. gist n.v.d.r) die we zelf maken, waardoor het brood langer bewaart en voller is van smaak. Het brood verteert ook beter omdat het meer tijd krijgt om tot ontwikkeling te komen en te rijzen. We hanteren het principe van slowcooking en willen het brood niet forceren zoals in de industrie gebeurt.

De meeste koks of broodbakkers eten zelf ook wel graag. Waar kunnen we bij jullie de start van jullie liefde voor voeding leggen?
Lore: 
De eerste herinnering aan een maaltijd is moeilijk concreet aan te duiden, maar eten is in de opvoeding van mijn zus en ik wel heel erg belangrijk geweest. Mama vertelt nog altijd dat ze 2 blijtende ambetante kinderen in huis had als er geen tijd was om te koken in de avond. Eten stond dus redelijk centraal in onze familie, zeker als ik terugdenk aan de pistolé-avonden. Ik denk dat een simpele pistolé met hesp bij mij nog steeds het meeste nostalgie oproept. Of witloof met hesp uit de oven van mijn mama… mmmm. Of de eierkoeken van papa!
Steven: Mijn oma kon heel goed koken en maakte vroeger ook al lasagne toen dat helemaal nog niet standaard was.
Lore: Ah, de bomma!
Steven: 
Ja, maar de liefde voor koken is pas echt ontstaan toen ik op kot ging en zelf begon te experimenteren. Dat is toch meer uit mezelf gekomen; voeding stond thuis niet zo centraal.

Stel jullie voor: jullie kiezen je galgenmaal. Waar ga je voor?
Lore: 
Witloof in hesp. Als dat ’s avonds gegeten is als avondmaaltijd en er is over… Ik sta daar ’s nachts voor op om dat verder op te eten! Maar ik ben sowieso gek op eten. Ik ga er nooit op uitgekeken geraken, zeker als het om ontbijt gaat: vers fruit, een pannekoekje of een eitje met avocado! Dat zou ook mijn keuze zijn als ik zelf bij Sister Bean zou gaan eten.
Steven: Ossobuco met gremolata: look, citroenschil en peterselie. Dat trekt de smaak echt open! De keuken van Ottolenghi vind ik ook bijzonder lekker, al die vegetarische recepten! Ook een goede Vlaamse vol-au-vent vind ik heel smakelijk. Fruit in warm eten vind ik dan weer wat minder lekker.

“De liefde voor koken is pas echt ontstaan toen ik op kot ging” – Steven Van der Stichelen

Over welke keuken willen jullie zelf graag nog meer leren?
Lore: 
Ik ben zelf gek op Vietnamees eten! We hebben ook pho soep op het menu staan bij de Sister Bean, maar wel een veganistische variant. De zoektocht naar de veganistische bouillon hiervoor heeft wel heel wat tijd gekost: sojasaus en gebrande ajuin boden de uitkomst. Ook de Japanse keuken vind ik heel interessant omdat ik er zelf zo weinig van weet.
Steven: Ga je ooit Chinees halen? Op de Liersesteenweg is er piepklein Chinees winkeltje en restaurantje waar je ook eten kan afhalen. Het eten is er tegelijk Japans geïnspireerd omdat de kok in een Japans toeristententje met showcooking gewerkt heeft. Bijzonder lekker, maar niet gekend door een groot publiek. De Japanse keuken vind ik interessant, zeker de warme gerechten die we hier wat minder kennen.

Hoe zien jullie de toekomst van jullie bedrijven?
Lore:
Ik wil niet te ver in de toekomst kijken. Overal zie ik werk dat nog gedaan moet worden, ook al ben ik zo blij met het team dat we nu hebben. We hebben sinds kort een tweede bar op de hogeschool van Mechelen die we binnenkort verder willen uitbouwen. Samen met koffiebrander Eric gaan we ook met een coffeetruck aan de slag zodat onze vaste mensen af en toe eens wat anders kunnen doen.  Iedereen werkt bij ons met hart en ziel en ik wil dat elk van ons uiteindelijk terecht fier kan zijn op wat we uitgebouwd hebben. We moeten kunnen zeggen: het staat er!
Steven: Voor ons is de samenwerking met anderen erg belangrijk: in heel wat lunchbarretjes kan je ons brood al terugvinden. We willen nu kijken hoe ver we ons verhaal nog kunnen uitbouwen in Mechelen. We hebben recent een bakkersgast aangenomen zodat er meer tijd vrijkomt voor de kinderen en wat sport. Dat betekent echter ook dat we onze omzet en capaciteit nog zullen moeten verhogen. Als ik er echt een cijfer moet opplakken, denk ik dat we nu nog maar op 50 procent van ons potentieel zitten… maar dat is een gevoelsmatige berekening. Veel mensen lopen hier in het atelier binnen en ontdekken Broodbroeders nu pas. Ze zijn van harte welkom!

Adressen en gegevens:

Sister Bean: Vismarkt 26, 2800 Mechelen
Broodbroeders: Stationsstraat 11, 2800 Mechelen (Atelier)

8 gedachten over “Het verhaal van… Sister Bean en Broodbroeders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s