Het verhaal van … Foom Mechelen

Slow food is populairder dan ooit… Deze beweging zet zich af tegen de industriële productie van voeding en concentreert zich op zelfgemaakte gerechten met eigen lokale producten. In Mechelen startten Annelies en Benjamin acht maanden geleden met Foom, een gezellig eettentje dat slow food in Mechelen op de kaart zet, letterlijk dan! Ik praat met hen over pannekoeken met bacon, hun liefde voor het echte eten en de toekomst van Foom!

 

“Mechelen is enorm aan het opbloeien, vooral de laatste jaren.”

Dag Benjamin en Annelies! Foom bestaat intussen acht maanden en zit goed vol. Hoe is het voor jullie allemaal begonnen?
Benjamin:
Het originele idee kwam van Annelies. Zij speelde al langer met het idee een eettentje te openen. Zij heeft vroeger een bakopleiding gevolgd met als doel een eigen zaak te beginnen. Op haar verjaardagsfeestje vorig jaar had ze geweldig veel lekkere dingen gebakken en vertelde ze aan de vriendengroep dat ze toch graag iets meer met dat baktalent wilde doen. Toen ze vroeg of ik eraan wilde meewerken, heb ik meteen ‘ja’ gezegd. Kort daarna zijn we gaan brainstormen en hebben we ook in het buitenland heel wat hippe foodspots als inspiratie uitgetest. Daar is uiteindelijk Foom uit ontstaan: Annelies heeft me meegesleept in haar enthousiasme. We zeggen zo vaak: ‘we zouden ooit een bandje of een café moeten starten. Of een eettentje’. Wij hebben dat meteen concreet gemaakt: BAM (glimlacht). 

Is het je eerste zaak als zelfstandige? Zijn er dingen die je onderschat hebt?
Benjamin:
Alles, al is ‘onderschat’ misschien een groot woord: we wisten eigenlijk wel dat het hard werken ging worden en dat we van 0 zouden moeten beginnen. We hebben zelf weinig ervaring in de horeca. We kijken nu met de glimlach terug naar enkele maanden geleden: de dagelijkse werking is al enorm veranderd. We zijn echt ‘onzen draai’ aan het vinden.

Waarom kozen jullie voor Mechelen?
Benjamin: Mechelen is voor ons beiden een stad die we vrij goed kennen uit onze jeugd: het was dus aan de ene kant een praktische keuze. Daarnaast is Mechelen ook enorm aan het opbloeien, vooral de laatste jaren. Er zijn veel leuke dingen bijgekomen: zowel eettentjes, als winkels als de vormgeving van de openbare ruimte. Als je gewoon al naar onze locatie kijkt… (wijst naar het parkje voor de deur waar Opsinjoorke als gigantisch geel kunstwerk centraal staat).

 

Je vertelde al dat jullie de mosterd bij nieuwe hotspots in het buitenland zijn gaan zoeken. Wat voor vernieuwingen kunnen we verwachten bij Foom?
Benjamin: Enerzijds wordt buitenshuis ontbijten bij ons opnieuw erg populair: dat komt overgewaaid van Amerika. Daar proberen we op in te spelen. Daarnaast bieden we ook de afternoon tea die we bij de Britten gingen stelen. (Denkt even na) Of misschien eerder nog bij de Nederlanders: bij hen is dit concept al volledig ingeburgerd. Daavoor hebben we heel wat prospecties uitgevoerd op zoek naar de leukste concepten, recepten en combinaties van gerechtjes. Vooral voor het recept van de scones hebben we heel wat eetbarretjes uitgetest.

“We willen de mensen ook de mogelijkheid geven te genieten.” 

Voor welke keuken kunnen we dan bij jullie terecht?
Benjamin:
Het draait er bij ons om dat we alles zelf maken met verse producten die met zorg uitgekozen zijn. Dat wordt door de klanten erg geapprecieerd. Het gaat om ‘echt eten’ zonder ongezonde toevoegingen of e-nummers. Dat verrast de klant vaak op een positieve manier. Ik denk dat dus we op zich gezonde gerechten op de kaart hebben staan, al zitten er ook verwenontbijtjes tussen zoals de ‘American pancakes’. We willen de mensen ook de mogelijkheid geven echt te genieten.
Belangrijk is ook dat we altijd een antwoord kunnen geven op elke vraag over de ingediënten. Dat schept vertrouwen. Glutten- of lactoseallergieën of veganistische diëten zijn daardoor geen probleem: we zijn flexibel. Er staat ook gluttenvrij speltbrood op het menu, wat voor veel klanten wat gemakkelijker te verteren is.

 

Kan je iets meer vertellen over de producten waar jullie mee werken?
Benjamin:
 De thee komt van het Nederlandse bedrijf Crusio, waar we samenwerken met Kiona. Zij is een echte theesomelier. Kiona gaat zo regelmatig een half jaar naar het buitenland om de thee bij de theeboer te proeven. Wat zij goed vindt, koopt ze aan waarop wij de mogelijkheid hebben om bepaalde smaken op de kaart te zetten. Dat is erg afhankelijk van oogst: het is altijd een beetje afwachten.
De koffie komt van de microbranderij Mok uit Leuven. Dat bedrijfje is in handen van een jonge gast die bijna bezeten is door koffie. Hij importeert de bonen, verzorgt het brandproces, kiest de verpakkingen… Het is een klein bedrijf, maar wel met ontzettend veel aandacht voor wat belangrijk is. We werken graag met mensen die professioneel en gepassioneerd met hun producten bezig zijn.
Het brood komt van een Mechelse bakker hier vlakbij: Vanderbeek. Zij hebben ook alweer een lange traditie in wat ze doen. De patiserie maken we natuurlijk zelf!

 

“Eten blijft een familiegebeuren en iets om mensen plezier te doen.”

Waar komt bij jullie de liefde voor eten vandaan?
Annelies: Ik kom uit een familie waar ontzettend graag en veel gegeten wordt. Ik heb de liefde voor eten dus als kind al een beetje meegekregen. Vooral de kerstfeesten met de familie zijn mij bijgebleven. Mijn oma kookte dan erg uitgebreid: zelfgemaakte kroketjes, gebraad, een tafel vol verschillende soorten groenten… Vooral de worteltjes en erwtjes waren zo lekker: juist genoeg gedikt, niet te waterig. Dat was echt een hoogtepunt! Ook thuis stonden er altijd vijf-zes gerechten op tafel omdat iedereen zowat zijn eigen meug heeft. Het zit echt in de familie! 
Benjamin:
 Ik ging ook vaak eten bij mijn oma vroeger! Als jongste kind in de familie mocht ik meestal kiezen en dan stond er altijd hetzelfde op tafel: stoofvlees met frietjes. En als dessert altijd pudding! Elke keer als ik op bezoek kwam, was ze eigenlijk al voorbereid. Het eerste wat ik dan ook vroeg was een kommetje ‘pap’. En dan was het van: alee, ’t is goed! Het leukste eraan was hoe zij daarvan genoot… Ze deed niets liever dan koken.

Veel jeugdherinneringen hangen voor jullie allebei samen met eten en gezelligheid! Wat zijn vandaag zowat de gerechten die jullie met veel liefde op tafel zetten?
Benjamin:
Scampi diabolique, maar wel met een specifieke reden! Ik maakte dat vroeger vaak voor vrienden, waardoor het een beetje mijn specialiteit werd. Mijn ouders zijn er daardoor ook vree zot van. Regelmatig zeg ik dan ook eens tegen vrienden en familie: ik zal vanavond nog eens scampi’s maken. Ik vind het op zich dus wel lekker, maar het gaat veel meer over hoe blij zij ervan worden. Als ze mij vertellen hoe lekker ze mijn kookkunsten vinden… Tja… eten blijft een familiegebeuren en iets om mensen plezier te doen.
Annelies: Ik ben gek op de Italiaanse keuken, pasta, verse pizza’s… In Pisa heb ik zo ooit een bijzonder lekkere pizza gegeten met een soort pistachecrème… Dat is mij altijd bijgebleven!
Benjamin
Daarnaast ben ik ook gek op de Thaïse keuken, met al die ingediënten en specifieke smaken… Zelf slaag ik er nooit in een goede Thaïse maaltijd op tafel te zetten, waardoor het eten ervan een beetje een mysterie blijft. Dat vind ik er ook zo leuk aan: het is echt een vreemde wereld.

 

Welk gerechtje op de kaart moeten de nieuwe klanten als eerste uittesten?
Benjamin: Onze American pancakes met Griekse yoghurt, rood fruit, crunchy bacon en ahornsiroop. Van deze combinatie weten klanten nooit wat te verwachten maar achteraf zijn ze altijd tevreden! Ik heb geen idee waar de combinatie vandaan komt: waarschijnlijk ergens onbewust opgepikt in een kook- of bakprogramma, mijn guilty pleasure (lacht).
Annelies: Aan het recept van onze scones hebben we lang gesleuteld om een eigen touch te geven. We hebben zelfs bakdagen en proefdagen meegedaan om onze eigen smaak te vinden. We serveren ze met lemon curd, confituur en clotted cream. Zo lekker!
Benjamin: Vergeet er ook geen chai latte bij te drinken: iedereen heeft een ander systeem om dit populaire drankje te serveren, maar ik heb het gevoel dat er bij ons echt enorm veel smaak inzit.

Hoe zien jullie zelf de toekomst van jullie zaak?
Benjamin: 
Binnen een jaar of tien zou het fijn zijn als Foom en de high tea een vaste waarde in Mechelen zouden kunnen zijn. Ik denk dat we het qua lunch bij vrij eenvoudige gerechtjes gaan houden, maar misschien wel wat meer specials of suggesties op de kaart gaan zetten om de mensen wat meer te verrassen. En wie weet, als alles op punt staat, is er wel ruimte voor Foom 2?
AnneliesDe basis van de keuken ligt er en het zal in die lijn van het ‘echte eten’ verder gaan. We gaan misschien ook nog op zoek naar een lekker slaatje of een tortilla om onze kaart verder aan te vullen.

 

Benjamin en Annelies: erg bedankt voor dit interview en nog veel succes gewenst met Foom! 

Zelf een hapje gaan eten bij Foom? Dat kan in de Sint-Katelijnestraat 2, 2800 Mechelen!

 

6 gedachten over “Het verhaal van … Foom Mechelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s